تبلیغات
كاسكو و پرنده های زینتی
كاسكو و پرنده های زینتی

Cacatua sulphurea citrinocristata كاكادو پرتقالی

این كاكادو رده ای از كاكادو كاكل زرد كوچك بوده و در جزیره سومبا زیست می نماید . آنان معمولا بزرگ تر از نوع اصیلی بوده  و اختلافشان در پرهای پرتقالی روی گوش و نیز كاكل پرتقالیشان است. در صورت نگه داری انفرادی بسیار اهلی شده و روابط  عمیقی با نگهدارنده خویش و تمامی خانواده برقرار می نماید . در صورت عدم توجه مبادرت به جیغ های پی در پی می كند . بهتر است به صورت جفت نگه داری شوند. تكثیر آن ها اغلب با موفقیت همراه بوده است. تعداد تخم ها ، زمان جوجه دار شدن و ترك لانه همانند كاكادو زرد كوچك است


Cacatua alba كاكادو كاكل سفید

کاکادو امبرلا یا چتری طولش به 46 سانتی متر رسیده و در جزایر ترنات ، تیدور ، هالماهرا ، اوبی و بتیان مجمع الجزایر ملوك زیست می كنند . رنگ پرهایش سفید خالص است. در صورت نگهداری انفرادی اهلی شده ، اما به توجه زیاد نیاز مند می باشد.او را با استعداد ترین نوع كاكادو از نظریادگیری کلمات می دانند. اغلب در سیرك ها و نمایش ها از آن استفاده می كنند . تكثیرش در پاسیو میسر شده است. مطمئن ترین نشانه اختلاف جنسیت رنگ حلقه چشم هاست كه در نر قهوه ای سیاه و در ماده قهوه ای قرمز روشن می باشد. آنان 2 تا 3 تخم گذارده ، جوجه ها پس از 28 روز از تخم درآمده و پس از 8 تا 9 هفته لانه را ترك می نمایند


طوطی کاکادو گلسرخی یا سینه سرخ

این کاکاتو را رز هم می نامند

طول : ۳۵ سانتی متر

وزن: ۳۴۵ گرم

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: در کل رنگ کدرتر، با تاج و سینه ای با ته رنگ خاکستری و عنبیه قهوه ای رنگ دارند.

خاستگاه: تقریبا در سرتاسر استرالیا به جز مناطق ساحلی

وضعیت: در نواحی هموار کشور به وفور یافت می شوند این طوطی ها از محصولات و غلات تغذیه می کنند

پرورش: در داخل استرالیا متداول و ارزان است. در جاهای دیگر حضور کمتری داشته و گرانتر می باشد. بسیاری از جفتها زاد و ولد می کنند در حالی که بعضی دیگر به علت چاقی زیاد ناشی از غدد چربی تولید مثل نمی کنند.

رژیم غذایی: غذای سبز ، میوه و مقدار کمی مخلوط دانه های خشک و جوانه زده، ذرت تازه برای جوجه ها

تعداد تخمها: ۳ تا ۴ اما ممکن است به ۶ هم برسد

زمان خوابیدن روی تخم ها: ۲۳ روز توسط نر و ماده

مدت اقامت پرندگان جوان در اشیانه: حدود ۷ هفته

تمایزات جنسی : در نرها رنگ عنبیه چشم معمولا قهوه ای تیره و در ماده ها قرمز قهوه ای یا قرمز می باشد.

این طوطی ها برای لانه سازی به شاخه های اکالیپتوس یا شاخه های دیگر نیاز دارند.


طوطی کاکلی گافین ( cacatua goffini)

طول 22 سانتی متر
وزن :350 گرم و جوجه های تازه از تخم در آمده : 10 گرم
جوجه ها یا پرندگان نا بالغ : بین پرهای میان چشم و منقار و بین پرهای سر صورتی تر است , پوست دور چشم آبی کمرنگ , عنبیه چشم مایل به خاکستری
خاستگاه : اندونزی - جزایر تانیمبار در ملوکای جنوبی به سنگاپور نیز راه یافته است .
وضعیت : به علت جنگل زدایی در دهه 1980 , نیز به علت تجارت بی رویه جمعیت شان تا حد زیادی کاهش یافته است.
پرورش : تا سال 1972 که صدور تجاری شان آغاز شد , تقریبا ناشناخته بودند . تا اواخر دهه 1980 به وفور موجود بودند . در حد محدودی تکثیر میشوند .
تعداد تخم ها : 2 عدد
زمان خوابیدن روی تخم ها : 28 روز توسط نر و ماده.
مدت اقامت پرندگان در آشیانه : 11 هفته
این طوطی کاکلی کوچک و زیبا نیاز به لانه مخصوصی دارد . یک جعبه با یک کنده درخت(که روی زمین قرار گرفته یا آویزان باشد )میتوان آنها را به جفت گیری تشویق کرد . این گونه خرابکار است و باید دقت نمود که محل پرورش آن طوری باشد که نتواند فرار کند.


طوطی كاكادو كاكل زرد كوچك Cacatua sulphuriea

طولش 33 سانتی متر بوده و در سولاوسی و جزایر كوچك سوندا زیست می نماید . رنگ اصلی اش سفید ، رنگ پرهای روی گوش و قسمت های فوقانی كاكل زرد بوده و جفت آن از نظر رنگ اختلاف ندارند. نر اغلب درشت تر و نوكش نیز قوی تر است. اما مطمئن ترین نشانه اختلاف جنسیت رنگ حلقه چشم هاست كه در نر سیاه و در ماده قهوه ای قرمز روشن می باشد. در صورت نگه داری انفرادی بسیار اهلی شده و رابطه عمیقی با نگهدارنده و تمامی خانواده برقرار می سازد. 2 تا 3 تخم گذارده و جوجه ها پس از 28 روز از تخم در آمده و پس از 9 هفته لانه را ترك می نمایند


Eolophus roseicapillus كاكادو صورتی

طولش به 35 سانتی متر رسیده و سه رگه آن در مناطق وسیعی از استرالیا زیست می كنند. گردن ، صورت ، سینه و شكمش صورتی (به رنگ گل رز) ، قسمت فوقانی بال ها و دم خاكستری آبی و پشتش خاكستری روشن ، بالای سر و كاكلش قرمز كم رنگ و رنگ منقارش خاكستری روشن است. نر و ماده دارای رنگ آمیزی یكسانی هستند اما رنگ حلقه چشم نر قهوه ای تیره و در ماده ها پرتقالی روشن می باشد. از آن جا كه در حال حاضر صادرات كاكادو ها مجاز نیست ، تمامی كاكادو های موجود در بازار ، پرورش اروپا می باشند. امروزه تكثیرشان در پاسیو به خوبی میسر است. آنان بین 3 تا 5 تخم می گذارند و تخم ها پس از 25 روز تبدیل به جوجه می شوند. جوجه ها پس از هشت هفته لانه را ترك می كنند







ارسال در تاریخ یکشنبه 30 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی

اشنایی با انواع طوطی های امازون

امازونها گروهی را تشکیل می دهند که شامل ۲۷ گونه است و فقط در قاره امریکا یافت می شود. ازانجا که در بیشتر گونه های این پرنده رنگ قسمت اعظم بدن سبز است، از انها تحت عنوان طوطیهای سبز یا کاسکوی سبز نیز نام برده می شود.

طوطی آمازون یک طوطی درشته که بومی نیمکره غربی در منطقه  آمازون حد فاصل بین آمریکای جنوبی تا مکزیک و منطقه کارائیب می باشد.

بیشتر آمازونها به صورت عمده و برجسته سبز می باشند و رنگهای دیگری هم بستگی به نوعشان دارند  که حتی می توانند روشن باشند.

آمازونها مثل همه طوطی ها به اینگونه هستند:دارای چهار پنجه دو تا جلو دو تا عقب.تغذیه آنها عمدتاً مغز دانه ها و میوه جات است و از برگ شاخه ها نیز به عنوان مکمل استفاده می کنند.

طوطی های آمازون شبیه ماکائوها و طوطی های خاکستری آفریقایی(کاسکو) به خاطر توانایی در تقلید سخن انسان و صداهای دیگر جالب توجه هستند و تا حدی به این خاطر از بین حیوانات اهلی خانگی محبوبیت خاصی دارند.

این محبوبیت آنها باعث شده  نسبت به طوطی های دیگر در حیات وحش مورد تهدید قرار بگیرند.مقالات مختلفی وجود دارد به خاطر تجارت غیر قانونی با تله گذاری آنها را صید می کنند و باید حراست شود از حیات وحش.

این طوطیها دارای رنگهای بسیار متنوع هستند مثلا بعضی ها دارای سر کاملا" زرد هستند در حالیکه بعضی فقط یک نوار زرد یا لکه های زرد در نزدیک گردنشان دارند آمازونها همیشه در گروههای کوچک پرسروصدا سفر می کند و در اول روز برای پیدا کردن غذا بیتوته خود را ترک می کند آنها در بالای درختان به دنبال غذا می گردند و به دنبال باقیمانده غذا در روی زمین جستجو می کنند. تعداد زیادی از 26 نوع آمازون ساکن آمریکای مرکزی و جنوبی از زمانهای قدیم به عنوان حیوان خانگی نگهداری میشوند . به عنوان مثال آمازون کوبا در قرن شانزدهم مطرح شده است در اروپا نیز تکثیر و پرورش آمازونها در سالهای اخیر به صورت منظم صورت میگیرد . در صورتی که انفرادی نگهداری شوند ، اکثرشان به زودی به نگهدارنه خو گرفته و اهلی میشوند . اما آنان بین اعضاء خانواده اختلاف گذارده و با هریک صمیمیت خاصی برقرار میکنند نگهداری آمازونها نیز به صورت جفت توصیه میشوند . آمازونها اغلب با سایر طوطیهای هم جثه خویش روابطی حسنه دارن

اونها در گروه طوطیان متوسط قرار دارند و نگهداری از اونها شبه نگهداری از كاسكو هست آمازون ها را اشتباها كاسكو سبز می نامند.
این طوطی بومی كشورهای آمریكای جنوبی مانند پاناما و كوبا و...هست.....از اسم اون مشخصه كه زادگاه اصلی اون جنگل آمازون هست.
قدرت سخن گویی در میان امازونها متفاوته و بهترینشون پیشانی آبی و پشت گردن زرد و سر زرد هست.
نوع پشت گردن زرد اون بعد از كاسكو و شاید طوطی اكلكتوس بهترین تقلید كننده صدای انسان هست.
در ایران نوع بال نارجی اون رو میشه گاه گاهی در پرنده فروشیها دید.


 


امازون پیشانی ابی                                         Amazona aestiva

پراکندگی جغرافیایی: بولیوی،برزیل،پاراگوئه، و شمال ارژانتین.

اندازه طول بدن: ۳۵ سانتی متر

وزن: ۳۷۵ اما تا ۴۵۰ نیز میرسد.

در گونه a.xanthopteryx اندازه 37 سانتی متر و وزن 400 تا 500 گرم

جیره غذایی: غذای طوطی های بزرگ که بهتر است هر روز میوه و سبزیجات و مواد مشابه هم به ان افزوده شود.

پرندگان نابالغ: چشمهای سیاه رنگی دارند و ساکت تر و ارامتر هستند. اما سایر ویژگی های انها شبیه پرندگان بالغ است.

تعیین جنسیت: هیچ تفاوت ظاهری میان دو جنس نر و ماده وجود ندارد.

ویژگی و جزابیتهای امازون پیشانی ابی: بسیار زیباست و خیلی زود تربیت و رام می شود.

وضعیت: در بعضی نواحی در حد متعارف اما وقتی جوجه ها به تعداد زیاد برداشته شوند تعدادشان کاهش می یابد. در طول سالهای 1984 تا 1988 --- 82هزار از نژاد  xanthopteryx این پرنده وارد ایالات متحده شد.

پرورش: همواره براحتی در دسترس بوده و از دهه ۱۹۸۰ به طور گسترده ای پرورش داده می شود.

تعداد تخم ها: ۳ تا ۴

زمان خوابیدن روی تخمها: ۲۸ روز

مدت اقامت پرندگان جوان در لانه: ۸ تا ۹ هفته. نرها نسبت به ماده ها زرد بیشتری بر روی صورت دارند. انحنا با A.a.aestiva قرمز یا عمدتا قرمز و قدری کوچکتر است.

طوطی تربیت پذیری است که عمر بسیار طولانی دارد. این پرنده خیلی بزرگتر از امازون بال نارنجی است.

امازون پیشانی ابی تقریبا شبیه امازون بال نارنجی است، فقط جثه بزرگتری دارد و پیشانی ابی رنگ. علاوه براین رنگ قرمز روی بالها و پرهای ناحیه دمی این پرنده تیره تر ازرنگ قرمز همین نواحی در امازون بال نارنجی است. رنگ منقار طوطی پیشانی ابی نیز از سیاه تا خاکستری متغیر و در مقایسه با رنگ شاخی منقار امازون بال نارنجی ، تیره تر است.

در موارد بسیاری ، جفتهای این پرنده حتی در قفس براحتی و با موفقیت عمل اشیانه سازی و به دنبال ان جفتگیری را انجام می دهند. تخمها پس از ۲۹ روز به جوجه تبدیل می شوند و پرندگان جوان در حدود ۹ هفتگی اشیانه را ترک می کنند.

رفتار و حرکات این پرنده در طول دوره و فصل تولید مثل کاملا عوض می شود و حتی نسبت به صاحب خود نیز حالت تهاجمی پیدا می کند.

مدارک معتبری در دست است که نشان می دهد امازون پیشانی ابی در شرایط مطلوب می تواند حدود سد سال در قفس به زندگی خویش ادامه دهد. البته در شرایط نگهداری مناسب.


Amazona ochrosephala panamensis   آمازون پاناما

طولش 33 سانتی متر و محیط زیستش شمال كلمبیا و پاناما است. شبیه آمازون سورینام بوده ولی رنگ اصلی اش روشن تر می باشد. پرهای پشت گردن و پشتش فاقد رگه های تیره اند. پیشانی و قسمت جلوی بالای سرش زرد ، دور چشمش سفید ، حلقه چشمش قرمز قهوه ای ، منقارش استخوانی روشن و نوك قسمت فوقانی برخی از آنان سیاه است. پاهایش رنگ روشنی داشته و اغلب سفید رنگنند. در صورتی كه انفرادی نگه داری شده و از توجه لازم برخوردار گردند، به زودی اهلی شده و استعداد یادگیری خوبی دارند. به كرات در اروپا تكثیر یافته و تعداد تخم ها ، زمان درآمدن جوجه ها و ترك لانه همانند آمازون پشت گردن طلایی می باشد.



Amazona aestiva xanthoteryx آمازون سرشانه طلایی

طولش به 37 سانتی متر رسیده و محیط زیستش شمال بولیوی ، پاراگوئه ،‌ ماتوگروسو تا شمال آر‍‍ژانتین می باشد. اختلافش با نوع اصلی آمازون پیشانی آبی در آن است كه پرهای سر شانه برخی انواع آنان طلایی یك دست است. آن را آمازون پیشانی آبی بال زرد نیز می نامند. توسعه رنگ آبی روی پیشانی و جلوی سرش همانند نوع اصلی آن ،‌ بسیار متفاوت است. تعداد تخم ها ، زمان درآمدن جوجه و ترك لانه همانند آمازون سرشانه قرمز می باشد.‌


Amazona ochrocephala ochrocephala آمازون سورینام

طولش به 37 سانتی متر رسیده و محیط زیستش گویانا و شمال برزیل است. رنگ اصلی بدنش سبز و قسمت فوقانی آن تیره تر می باشد.در پشت گردن و پشتش پرهای سیاهی ملاحظه می شود. پیشانی و جلوی سرش زرد ، سرشانه اش قرمز ، پرهای دمش سبز ، ته آن ها قرمز و پرهای خارجی داری محدوده ای سیاهند. دور چشمش خاكستری ، رنگ حلقه چشمش پرتقالی ، منقارش خاكستری سیاه و همراه لكه های قرمز در قسمت فوقانی است. رنگ آمیزی یكایك آن ها می تواند متفاوت باشد ، برخی از آن ها دارای صورتی زرد هستند. تعداد تخم ها ، زمان در آمدن جوجه ها و ترك لانه همانند آمازون ونزوئلا است.




ارسال در تاریخ شنبه 29 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی

عروس هلندی

 

تعیین جنسیت عروس هلندی :

روش تعیین جنسیت در عروس هلندی کاری سخت و مهم است

پرنده نر

- در اکثر مواقع گونه  (لپ) پرنده نر پررنگتر از جنس ماده است که این علامت 100 درصد نیست چون اگر تغذیه پرنده ماده خوب باشه میتونه رنگش پرنگ باشه

- در اکثر پرنده های جنس نر تاج بلند تر و رو به جلو می باشد 70 در صد پرنده نر این علامت دارند

- دم پرنده نر صاف و بدونه علامت است . 90 درصد پرنده نر این گونه هستند.

- صورت پرنده نر زرد پرنگ است

پرنده ماده

پرنده ماده بر عکس پرنده نر است.

لازو به ذکر است که این موارد بیشتر در مورد نژاد خاکستری و یا معمولی است و تعیین جنسیت در نژاد آلبینو،لیتیون و صورت سفید صدق نمیکونه .

بهترین روش برای تعیین جنسیت انجام تست ژنتیک است که در حال حاضر در ایران نیز انجام می شود .

اگر کسی خواست انجام بده میوته تماس بگیره و یا تو قسمت نظر ایمیل و یا شماره تماس بزاره به هش اطلاعات بدم .

 

تربیت و آموزش و تغذیه عروس هلندی :

هر چه قدر عروس شما کوچکتر باشه تربیتش ساده تره.
اولین قدم اینه که شاهپرهای عروستونو که 8 تا 10 پر بزرگ هست قیچی کنین مراقب باشین که خیلی کوتاهشون نکنین و اگه وارد نیستین این کارو به یه خبره بسپارید.

پرها باید طوری قیچی بشن که پرندتون بتونه تا ارتفاع نیم متری بپره.
حالا پرندتونو رو انگشتتون بذارین و اجازه بدین مدتی همونجا بمونه شما باید این کارو چندین بار در روز تکرار کنید تا این که پرنده احساس امنیت کنه و به شما خو بگیره.
مرحله بعدی اینه که یه اسم برای پرندتون بذارین واونو همش صدا کنین تا به اون اسم عادت کنه اینجوری هر وقت که اونو صدا کنید اون با سرو صدا کردن جوابتونو میده.
عروس هلندی میتونه کلمات رو تکرار کنه , برای این کار شما باید خیلی وقت صرف کنید و یک کلمه رو چندین و چند بار تکرار کنیدوالبته جایزه هم یادتون نره.
باید بگم که نرها علاقه بیشتری به این کار دارن اونا از ماده ها پر سرو صدا تر هستن ولی با هوشتر نیستن, کو کو من ماده هست اون کمتر از پانی که نر هست آواز میخونه.
پانی یه عروس خاکستریه که خیلی قشنگ آواز میخونه هر ریتم سوت که میزنم اونم تقلید میکنه و اگه شما دوست ندارین که عروستون صوت بزنه باید بگم که اصلا این کارو جلوش نکنین برای اینکه اون استعداد خیلی خوبی در این زمینه داره.
اونا به راحتی میتونن صدای زنگ ساعت, مایکروویو, دزد گیر ماشین و ............ رو در بیارن.
عروسها وقتی که تو قفس هستن به نظر میاد که پرنده های آرومی باشن ولی باید بگم که اصلا این طور نیست فقط کافیه که اونا رو از قفسشون بیرون بیارین اونوقت می فهمین که چه موجودات فضولی هستن و به همه جا سرک میکشن , منو وهمسرم هر وقت که تخته نرد بازی میکنیم باید اونا رو تو قفس بذاریم برای اینکه دوست دارن مهره ها رو بقاپنوباهاشون بازی کنن.
وقتی هم که بیرون ازقفس هستن دوست دارن که پیش من بازی کنن و اگه جایی باشم که نتونن منو ببینن با صدای بلند صدام میکنن و راه میفتن که پیدام کنن.
اونا دوست دارن که با نوکاشون چیزای رو بکنن این کار هم به متوقف کردن رشد نوکاشون کمک میکنه هم اینکه نوعی بازی براشون به حساب میاد بنابراین توصیه من به شما اینه که چند تا تکه چوب تو قفسشون بذارین.
همینطور میتونید براشون آینه بذارید. نرها بیشتر از ماده ها از آینه خوششون میاد و دائم خودشونو نگاه مکنن و گاهی اوقات حالت تهاجمی به خودشون میگیرن.
اگه عروس هلندی تون بالغه و زن داره براش آینه نذارید برای اینکه به جنس مخا لف توجه کمتری میکنه و انوقته که زندگی مشترکشون از هم میپاشه و کار به طلاق و طلاق کشی می رسه.
عروسها مثل بچه ها دوست دارن بازی کنن یا با شما یا با اسباب بازیهاشون, اونا به راحتی خودشونو با وسایلهای اطرافشون سر گرم میکنن مثلا ممکنه که ساعتها با یه بند یا طناب یا حتی پرو دمی که خودشون انداختن بازی کنن و اصلا خسته هم نشن.
براشون وسیله های کوچیکی بذارین که بتونن به راحتی با نوکشون اونا رو از زمین بلند کنن.
من که برای عروس هام پر طاووس گذاشتم فکرشم نمی کردم که به اون علاقه ای نشون بدن.

یه چیزه خیلی ساده که خیلی دوست دارن گوش پاک کنه این یکی رو حتما توصیه میکنم یه سر گوش پاک کنو شما بگیرید و سر دیگشو به عروستون بدید اونوقت میبینید که چه حرکات با مزه ای میکنه و اگه دو تا عروس دارین بذارین خودشون دو تای با هم بازی کنن و شما شاهد بازیشون باشین.

من برای عروس هام یه نردبان و تاب بیرون از قفسشون گذاشتم اینطوری محدوده بازیشون تقریبا به یک جا محدود میشه.
اگه وقتتونو برای عروستون نذارین و با اون بازی نکنین افسرده میشه و یه جا کز میکنه و گاهی اوقات هم سعی میکنه که با صدا شما رو متوجه خودش کنه.
یادتون نره که اونا همه چی رو میفهمن و اگه جزء آدمهایی هستین که نمی تونین حداقل 15 یا 20 دقیقه وقتتونو براشون بذارین, عروس هلندی رو به عنوان پرنده خانگی انتخاب نکنید.
قفس:
قفس باید به اندازه ای بزرگ باشه که به راحتی بتونن بالهاشونو بازو بسته کنن و از یه تیرک به تیرک دیگه بپرن.
از اونجایی که جثه عروسها بزرگتر از جثه مرغ عشقها و قناری هاست بنابراین قطر تیرک باید بزرگتر از تیرک عادی باشه.
کف قفس روزنامه بذارین و هفته ای یک بار قفسو تمیز کنید و جای آب و دونه رو هم خوب بشورید.
اگه پرندتون دست آموزه, هر از گاهی از قفس بیرون بیارینش, کوکو هر وقت که برای مدت طولانی تو قفس می مونه با صدای بلند شروع به جیغ زدن میکنه و به محض اینکه بیرون بیارمش میرقصه تعجب نکنید اون واقعا میرقصه به این صورت که بالهاشو باز میکنه ومدام دور خودش میچرخه و سرشو سریع اینورو اونور می کنه و این کارو تا وقتی که بلند صداش کنم ادامه میده من عاشق این کارشم.
خواب:
عروسها شبها باید حداقل 10 ساعت در تاریکی بدون وقفه بخوابن.
نکته:
گاهی اوقات شبها فرقی نمیکنه عروسها, مرغ عشقها, فنچها….. کلا پرنده ها ممکنه که از یه چیزی بترسن و شروع به پر زدن بکنن در این حالت شما باید هر چه سریعتر چراغ اتاقشونو روشن کنین و باهاشون حرف بزنین وآرومشون کنین چون در این حالت خیلی وحشتزده میشن و خودشونو محکم به اطراف و سقف قفس میزنن و به خودشون آسیب میرسونن گاهی اوقات سرشونو خون میارن پس با نهایت سرعت به دادشون برسید و برای چند دقیقه چراغ اتاقو روشن بذارین و بعد دوباره خاموش کنید.
غذا:
اگه پرندتون خیلی کوچیکه و نمی تونه دونه بخوره یه فرمول یک در یک که حاصل تلاش من و همسرمه بهتون معرفی میکنم بخونیدو به جان ما دعا کنینJ
اول از همه یه تخم مرغ بپزید و زردشو جدا کنید اونو له کنید و کمی آب جوش اضافه کنید چند تا بیسکویت مادر و اگه مغزنون باگت دارین یه مقدار به مایعتون اضافه کنین اگه ندارین میتونین از نون سوخاری استفاده کنین ودر آخرکمی آرد نخودچی بریزد و تمام مخلوط رو تویمیکسر (مخلوط کن) بریزد وبگذارید مواد با هم خوب مخلوط بشن. این مایع باید کاملا یک دست باشه.
تا حا لاش که ساده بود اما حالا میرسیم به بخش تخصصی تر.
یه سرنگ 10 سی سی بردارین و یه لوله نرم و باریک و انعطاف پذیر به سر این سرنگ وصل کنید, این لوله رو میتونین از مغازه هایی که دوچرخه تعمیر میکنن بخرین (فکر میکنم که اسم این لوله کرمک دوچرخه باشه) ارتفاع این لوله باید حد اکثر 5 سانتی متر باشه به طوری که این لوله مستقیما به چینه دان پرنده بره.

حلا سرنگو 8 تا 10 سی سی پر کنید, با یه دست سعی کنید نوک پرنده رو باز کنید و با دست دیگه لوله رو آرام آرام وارد حلقش کنید و تا چینه دان پایین ببرید حالااین مایع رو با فشار ثابت خالی کنید اگه این کارو خیلی آرام انجام بدید حیوان تقلا زیادی میکنه و غذا رو بالا میاره و تمام زحمات شما به هدر میره ویه بار دیگه باید این کارو تکرار کنید.
اگه نمی تونید جلوی بال زدن و حرکات پرندتونو کنترل کنید می تونید اونو تو یه پارچه طوری که فقط سرش بیرون بمونه بپیچید و بعد بهش غذا بدید این کار ساده تره.
باید چندین باردر روز به پرندتون به این صورت غذا بدید.
بهترین زمان برای غذا دادن به پرندتون وقتیه که چینه دانش تقریبا خالی باشه شما براحتی با دست زدن به چینه دان پرندتون میتونین متوجه این قضیه بشید.
پیش از هر باز غذا دادن سرنگ را کاملا با آب جوش و مایع ظرفشویی بشورید واین کارو دوباره بعد از غذا دادن تکرار کنید.
یادتون باشه وقتی که خودتون میخواهید دستی پرندتونو بزرگ کنید باید این کارو تا زمانی که پرنده تمام پرهاش در بیاد و کاملا بزرگ بشه ادامه بدید.
معمولا این پرنده ها باید 1 ماه و2هفته تغذیه بشن(40 تا 45 روز) البته این زمان تقریبی هست و بستگی به پرندتون داره یه مسئله دیگه که نباید یادتون بره اینه که تو این فاصله دونه تو قفسشون بزارید تا ببینن و بهش نوک بزنن.
هفته های آخر باید تعداد دفعاتی که خودتون به پرنده غذا میدید کم کنید تا پرنده مجبور بشه خودش دونه بخوره, این مرحله یه مقدار سخته و باید حوصله کنید, یه وقت فکر نکنید که پرندتون باید تا میتونه دونه بخوره ,اونا خیلی کم ولی به دفعات زیاد دونه می خورن پس همیشه دونه در دسترسشون بذارید.
حیوون ممکنه تو این دوران یه مقدار ضعیف بشه ولی نگران نباشید براش یه مقدارتخم مرغ بپزید زردشو جدا کنید و فقط سفیده رو رنده کنید و تو یه ظرف بریزید و تو قفسش بزارید.
یه کار دیگه هم می تونید انجام بدید اونم پختن گندم هست, اونا گندم پخته خیلی دوست دارن.
من 12تا مرغ عشق ویه عروس هلندی(کوکو) رو به همین صورت بزرگ کردم.

خوب حالا چه دونه ای باید به عروس هلندی بدیم؟
1.ارزن (سرشار از پروتئین و منبع غنی از ویتامین A و فسفر و املاح معدنیه)
2.تخم کتان( حاوی انواع ویتامین و ترکیبات کربو هیدرات و املاح معدنی)
3.کافیشه
4.شاهدونه (پرچرب و محرکه و بهتره که کمتر از اون استفاده کنید)
5.تخمه آفتابگردان

من دونه های ترکیبی رو بیشتر ترجیح می دم شما میتونیداین دونه ها رو با هم مخلوط کنید و تخمه آفتابگران رو تو ظرف جداگانه ای برای پرندتون بگذارید.

علاوه بر دونه حتما حتما براشون میوه , سبزیجات , حبوبات پخته و سبز شده بذارید ,

مثل:

1.کاهو(تامین کننده کلسیم و آهن و اشتها آوره)
2.جعفری (جعفری رو با ساقه های بلند بگذارید چون ساقه رو به برگها ترجیح میدن)
3.کلم بروکلی
4.جوانه گندم ( حاوی ویتامین B6 – E – F)
5.جوانه ماش
6.سیب
7.هویج(سرشار از ویتامین A و املاح معدنی)
8. گندم پخته
9.ذرت پخته
10.تخم مرغ پخته (سفیده)
نکته: ممکنه سبزیجاتی رو که می خرید قبلا سم پاشی کرده باشن بنابراین اونا رو خوب بشورید تا مشکلی برای پرندتون بوجود نیاد.


باید بگم که این موجودات کوچولوی دوست داشتنی همه چیز می خورن شما میتونید از غذاهای که خودتون می خورید هم بهشون بدید ولی من خودم این کارو نمی کنم . شوری , شیرنی و چربی زیاد براشون خوب نیست.
عروس های من پاپ کرن خیلی دوست دارن, هر وقت که تو قفس هستن و نمی خوام صداشون در بیاد بهشون پاپ کرن میدم, باید بگم که یک صدا خفه کن درجه یکه.
توی قفسشون پودر صدف و کف دریا بذارید.
گذاشتن پودر صدف و کف دریا برای پرنده ها ضروریه , پودر صدف مواد معدنی زیادی داره و به هضم غذا بخصوص دونه کمک می کنه.

میتو نید بجای پودر صدف از پوسته تخم مرغ پخته شده که تقریبا 20 دقیقه تو آب جوشیده استفاده کنید.
کف دریا پوسته یه نوع نرم تن دریاییه که حاوی کلسیم هست که باعث استحکام نوک و مانع رشد بیش از نوک پرنده میشه باید بگم که هر وقت پرندتون میخواد تخم بزاره بیشتر از قبل کف دریا می خوره چون این ماده با عث استحکام پوسته تخم ها میشه.
هر چند هفته یک بارمو لتی ویتامین توی آبشون بریزید و یادتون نره که آب پرنده هر روز باید عوض بشه.

حمام :
پرنده ها مو جودات تمیزی هستن و دائم با نوکشون پرهاشونو تمیز و مرتب می کنن, یک ظرف آب ولرم براشون بذارید تا خودشونو بشورند و شما هم با دیدن اونا لذت ببرین.

من توسینک ظرفشویی یه مقدار آب میریزم و بعد عروس هلندی هامو میذارم تا خودشونو بشورن و بازی کنن و بعد با یه حوله خشکشون میکنم ولی اگه هوا سرد باشه با سشوارکاملا خشکون میکنم. (سشوار باید با درجه کم و با فا صله 30 سانتی متر از پرنده دور باشه)
بلوغ:
عروس هلندی تقریبا 2 سالگی به بلوغ میرسه و در این سن تا حدودی مهاجم و سلطه گر میشه(حتی عروسهای دست آموز), این حالت پس از مدتی از بین میره پس جای هیچ نگرانی نیست.
در سن بلوغ نرها حالت دفاعی پیدا مکنن ولی ماده ها به نظر میرسه که این حالتها رو ندارن.
مراقبت:
اگه پرندتون دست آموزه و آزادانه تو خونه پرواز مکنه باید خیلی مراقب باشید چون از صداها ی آنی و بلند (بخصوص صدای تلفن) میترسن و ممکنه که با سر برن تو دیوار یا پنجره.
عروس هلندی ها مثل طوطی ها پرنده های مقاوم و سالمی هستن ولی قفسشونونزدیک پنجره بازنذارید که باد مستقیم, بهش بخوره.
دمای متعادل برای این نوع پرنده 18 تا 22 درجه سانتی گراده.
اگه خدای نکرده مریض یا زخمی شدن خیلی زود پیش یه دامپزشک برین.
جفت گیری:
عروس هلندی ها معمولا خیلی سخت جفت میخورن, شما ممکنه که یه جفت عروس هلندی نر و ماده داشته باشین که هیچ وقت جفت گیری نکنن ولی اگه جفت بخورن پدر و مادر خیلی خوبی میشن و از جوجه هاشون بخوبی نگهداری میکنن.
معمولا 3 تا 4 تخم میذارن ولی ممکنه که 1 یا 2 تاشون پوچ باشه یا اینکه خود جوجه پس از تولد بمیره.
فاصله گذاشتن تخم ها چند روزه و بعد از گذاشتن آخرین تخم ماده دائما روی تخم ها می خوابه و نر هم بهش دونه میده.
نر و ماده هر دو با هم و به کمک هم جوجه ها رو بزرگ میکنن.

وقتی که جو جه ها بزرگ شدن وبه دونه خوردن افتادن اونا رو از پدر و مادر جدا کنید و تو یه قفس دیگه بذارید.
خوب اینا چیزایی هستن که شما باید در مورد عروس هلندی ها تون بدونید, امیدوارم که به دردتون بخوره.

عروس هلندی ها پرنده های قشنگی هستن که به سادگی دست آموز میشن.
یک عروس هلندی بالغ از سر تا دم حدودا30تا 35سانتی مترو تقریبا میشه گفت که 15تا 25 سال عمر میکنن البته اگه از اونا خوب مراقبت کنین تا 30 سال هم میتونن زنده بمونن وقتی که میترسن یا اینکه هیجان زده میشن کاکلشونو(تاج) سیخ میکنن و در حالت نرمال و ریلکس روی سرشون به حالت خوابیده ست.
اونا دوست دارن که مورد توجه قرار بگیرن پس برای تربیت کردن اونا باید وقت زیادی صرف کنید, البته می تونید وقتی که خیلی کوچیک هستن و هنوز پدرو مادرشون به اونا غذا میدن, بخرین و خودتون دستی بزرگشون کنید.

اون دوست داره که ازقفس بیرون بیادو با ما بازی کنه, وقتی صداش میکنم میادو رو سرم میشینه.

اگه پرندتون دست آموز باشه با نوک زدن به انگشتاتون بهتون میفهمونه که سرشو بخارونید و معمولا با برگردوندن سرش به جهات مختلف شما رو هدایت میکنه, اگه عروستون نوک انگشتاتونو نوک زد و شما اونو خاروندید و دیدید که نمیزاره و دوباره نوکتون میزنه شک نکنین که اون گرسنشه و می خواد غذا بخوره پس بگذاریدش تو قفس تا دونه نوش جان کنه.



ارسال در تاریخ شنبه 29 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی

 

 

پراکندگی جغرافیایی: از گینه به طرف شمال تا برزیل

اندازه: ۳۰ سانتی متر

جیره غذایی: غذای طوطی به همراه دانه های کوچک غلات به اضافه میوه و سبزیجات

پرندگان نابالغ: غالبا سبز رنگ هستند و در مقایسه با بالغین رنگهای کمتری در روی بدنشان مشاهده می شود.

ویژگی و جزابیتهای این طوطی: طوطیهایی فعال و شاداب با رنگهای زیبا هستند.

در میان گونه های مختلف ارتینگا این پرنده از زیبایی منحصر به فردی برخوردار است. با وجود این پرنده ء بسیار پر سروصدا و شلوغی است. از انجا که این پرنده براحتی در قفس نیز قادر به جفتگیری و تولید مثل است بنابر این معمولا تهیه پرنده هایی که از ابتدا به دست انسان پرورش یافته اند کار چندان دشواری نیست. جعبه اشیانه این پرنده باید ۳۰ سانتی متر مکعب حجم داشته باشد. این طوطی در هر دوره معمولا ۴ تخم می گذارد. تخمها پس از ۲۶ روز به جوجه تبدیل می شوند و جوجه های جوان پس از ۸ هفته توانایی پرواز پیدا می کنند. به نظر می رسد که طوطی بیش از خویشاوندانش به حالت کندن پرها مبتلا می شود. بنابراین پرندگان بالغ بخصوص هنگامی که شدیدا تمایل به جفتگیری و اشیانه سازی داشته باشند ممکن است پرهای جوجه های خود را نیز بکنند!.

اطلاعات دیگر:

پراکندگی : شمال و جنوب آمریکا , شرق ونزویلا , شمال و جنوب برزیل و شمال امازون
وزن : 100-120 گرم میباشد.
طول : تقریبا 30 سانتی متر
ظاهر شناسی : خورشیدی ها دارای حلقه سفیدی به دور چشم هایشان دارند .این پرنده دارای پرهایی با رنگامیزی فوق العاده و دارای پوشپرهای سبز رنگ میباشند.پرنده های جوان
پرهای سبز بیشتری دارند و بعد از چند وقت پرهای رنگی درآنها ظاهر میشود.
نر و ماده این طوطی شبیه هم هستند . یک فرد با تجربه و متخصص میتواند از روی ظاهر نر و ماده این پرنده را حدس بزند . به طور مثال ماده ها کله ای گرد و کوچک تر از نرها دارند و نرها دارای کله ای مربع شکل و پیشانی صاف میباشند . این روش برای تشخیص نر و ماده ها دقیق نیست و بهترین روش برای تعیین جنسیت این پرنده آزمایش DNA یا عمل جراحی میباشد.
عمر : خورشیدی ها میتوانند بین 25-30 سال زندگی کنند.
خصوصیات :
خورشیدی ها صدای بلندی نسبت به جثه کوچکشان دارند. خیلی زود با انسان اخت میشوند .
بازیگوش و زرنگ ، و حساس تر از مرغ عشق ها و کاکادو ها هستند .در بین CONUR ها این نژاد میتواند بهترین انتخاب باشد.شخصی قادر به نگهداری این پرنده است که با شخصیت مرغ عشق ها و کاکادوها آشنایی کامل داشته باشد.
خورشیدی ها پرنده های پر تحرکی هستند و بازی کردن , جویدن و جستجو کردن را دوست دارند
. توصیه میشود برای سرگرم کردنشان اسباب بازیهای گوناگونی را در قفس قرار بدهید.
پرنده ای اجتماعی است که موجب شادی شما و اعضای خانواده میشود .اگر وقت کافی برای توجه به این پرنده ندارید مسلما این پرنده انتخاب مناسبی برای شما نیست . خورشیدی ها نیاز به ساعت ها توجه دارند . سخنگوی خوبی است و میتواند چیزهای زیادی بیاموزد. فقط با تمرین و توجه زیاد


پراکندگی جغرافیایی: بیشتر نواحی شرقی امریکای جنوبی، شامل شمال برزیل تا بولیوی، پاراگوئه و ارژانتین.

اندازه: ۳۰ سانتی متر

جیره غذایی: غذای طوطی به همراه میوه و سبزیجات

پرندگان نابالغ: معمولا ارامتر و ساکت تر از پرنده های بالغ می باشند و پیشانی انها قرمز رنگ است. سینهء پرندگان بالغ ابی تر از پرندگان نابالغ است.

تعیین جنسیت: تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد.

ویژگی و جزابیتهای پرنده: پرنده ی بسیار با استعدادی است و خیلی زود اهلی می شود. به این پرنده باید توجه زیادی مبذول داشت.این پرنده نه تنها توانایی تقلید صدای خوبی دارد بلکه در صورت خرید یک پرندهء جوان می توان انرا به پرنده ای بسیار اهلی و دست اموز تبدیل کرد.

با وجودی که گاه پرندگان بالغ صدای ناراحت کننده ی خس خس مانندی از خود در می اورند. ولی ممکن است این صدا غیر طبیعی بوده و نشانگر وجود بیماری اسپرژیلوزیس باشد که طوطیهای پیونوس نسبت به ان حساس هستند.

اصولا طوطیهای پیونوس رنگهای نامشخص و نامنظمی دارند. طوطی های ماکسی میلیان هم که عضو این گروه می باشند از این قاعده مستثنی نیستند. تنها گونه از طوطیهای پیونوس که رنگهای مشخص و منظمی دارد طوطی کله ابی است. سر این پرنده به رنگ ابی تیره است و از طوطی ماکسی میلیان زیباتر می باشد. با وجودی که سر طوطیهای جوان ابی رنگ نیست این پرنده را حتی در سنین جوانی می توان از روی نوار قرمز رنگ روی پیشانی در بالای منقار تشخیص داد.


پراکندگی جغرافیایی: اکوادور و پرو

طول بدن: ۳۳ سانتی متر

جیره غذایی: غذای طوطی همراه دانه غلات به اضافهء میوه و سبزیجات.

پرندگان نابالغ: فاقد پرهای قرمز رنگ بر روی سر و پاهای خود می باشند.

تعیین جنسیت: تفاوت ظاهری بین جنس نروماده وجود ندارد.

ویژگی و جذابیتهای این طوطی: پرنده ای رنگارنگ است که خیلی زود اهلی می شود و استعداد زیادی در زمینه های مختلف دارد.

کونور به دسته ای از طوطیهای کوچک امریکایی اطلاق می شود. کونور نقاب قرمز یکی از اعضای خانوادهء کونورهاست که اگرچه قسمت اعظم بدن ان سبز رنگ است، اما پرهای قرمز رنگ نیز در روی بدن ان یافت می شود. رنگ قرمز صورت این پرنده بیش از سایر علامتهای قرمز بدن ان جلب توجه می کند. سایر گونه ها که ظاهری شبیه کونور نقاب قرمز دارند عبارتند از : کونور پیشانی قرمز که پرهای قرمز فقط قسمت بالای پیشانی اش را پوشانده و کونور تاج اسقفی که پرهای قرمز به صورت پراکنده در سراسر بدن بخصوص روی پیشانی قرار گرفته است.

با اینکه کونورها عموما از سایر طوطیها مثل امازونها ارزانتر هستند اما انها را می توان به همان اندازه اهلی و دست اموز کرد. این پرنده نیز مثل سایر طوطیها اگر از سنین پایین نگهداری شود می تواند چند کلمه ای یاد بگیرد.


طول:  31 تا 37 سانتی متر

وزن: 375 تا 550 گرم جوجه های تازه از تخم درامده 16 گرم

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: پرهایشان مانند پرندگان بالغ است (ماده ها بیشتر قرمز و نرها بیشتر سبز هستند) اما قسمتهای نهایی بعضی از پرها در نرها ممکن است قرمز و در ماده ها سبز باشد، رنگ منقار بیشتر قهوه ای سیر است که با نزدیک شدن به سمت نوک منقار بالایی و منقار پایینی در بعضی پرندگان با قهوه ای روشنتر یا زرد نارنجی همراه می شود. عنبیه چشم مایل به خاکستری ، بلوغ جنسی و تغییر رنگ منقار در نرها در حدود ۳ سالگی و در ماده ها اندکی زودتر اتفاق می افتد.

خاستگاه: استرالیا ، کیپ یورک ، گینه نو، تقریبا در سراسر منطقه به جز نواحی مرتفع کوهستانی ، اندونزی جزایر ملوکا ( شامل امبونیا ، بورو ، سرام ) ، سومبار در جزایر سوندای کوچک ، تانیمبار ، جزایر ارو و کای ، جزایر ادمیرالتی و از مجمع الجزایر بیسمارک به سمت شرق تا جزایر سلیمان.

وضعیت: در بیشتر انواع نواحی جنگلی یافت می شوند.

پرورش: تا دهه ۱۹۶۰ به ندرت صورت می گرفت، از ان پس به اندازه کافی موجود می باشد. میزان تلفات در میان اکلکتوس های وارداتی زیاد است اما امروزه خوشبختانه تقریبا کل تقاضای داخلی توسط پرنده های پرورشی تامین می شود.

تعداد تخمها: 2 و به ندرت 1

زمان خوابیدن روی تخم ها: 28 تا 30 روز

مدت اقامت پرندگان جوان در اشیانه: حدود 11 هفته ماده ها که پیوسته در حال لانه سازی هستند به طور متوالی از چندین تخم مراقبت می کنند. بلافاصله پس از انقضای موعد از تخم درامدن تخم های ناموفق را می شکنند. دست کم 7 زیرگونه شناخته شده است که فقط 3 تای انها در پرورشگاه های پرندگان وجود دارد:

نژاد اسمی E.r.vosmaeri جزایر ملوکای جنوبی

e.r.polychloros  جزایر پاپوای غربی و جزایر تروبرواند و مجمع الجزایرهای دانتر کاستو و لوئیسیاد. ماده های دو زیر گونه e.r.cornelia سومبا و e.r.riedeli جزایر تانیمبار کاملا قرمز هستندو در دو خیلی به ندرت در پرورشگاه پرندگان یافت می شوند.

الکتوس بزرگ ملوکای شمالی و مرکزی

اطلاعات بیشتر

طوطی های اصیل

طوطی ای اصیل اغلب ك تحرك هستند.طول آنان بسته به رگه مربوطه بین 35-43 سانتیمتر است.
تمام طوطی های اصیل به گروه اكلكتوس رو را توس تعلق دارند كه جمعا" ده شاخه دارند.
منطقه زیست آنان شمال شرق استرالیا جزایر ملوك تانیبارین-آرو-زالومون و بیسمارك تشكیل
می دهد.علامت مشخصه خاص طوطی های اصیل آن است كه جنس نر و ماده رنگ آمیزی مختلف دارند.رنگ نر ها سبز علفی است و رنگ ماده ها قرمز تا قرمز قهوه ایی است.برخی از طوطی های اصیل كه خوب تطابق یافته اند-ممكن است بسیار اهلی شده و به ندرت جیغ بكشند.

طولش 33 سانتیمتر و محل زیستش مناطق ساحلی شرق و جنوب شرقی استرالیاست . هر دو جنس دارای رنگ آمیزی یکسانی می باشند . سر ماده کوچک تر و باریک تر از نر است . سر و بدن پرنده قرمز و ناحیه گلو و قسمتهای جلوی بالها و شاه پرها و پرهای دم آبی اند. بین 4 تا 8 تخم گذارده و جوجه ها پس از 21 روز از تخم در می آیند و پس از 6 تا 7 هفته دیگر لانه را ترک می کنند . 


نام علمی : Myiopsitta monachus
کشور منسوب : امریکا
اندازه : به طور متوسط 29 سانتی متر
وزن : 100 گرم – ماده ها 10%-20% سبکتر از نرها
عمر : 20-30 سال
تعداد تخم ها : 4-8 عدد
رنگ : سر , بالها و دم سبز روشن و سینه و صورت پرنده سفید مایل به خاکستری
تغذیه : کواکرها به شدت در خوردن حریص هستند و از میوه های تازه و سبزی جات تغذیه میکنند .
کواکر (Myiopsitta monachus) یاMonk Parakeet پرنده ای جذاب و دوست داشتنی از خانواده Myiopsitta است . Quaker ها پرندگانی اجتماعی هستند و گروهی زندگی میکنند . سریع سخنگو میشوند و پرنده های با وفایی هستند . کواکر ها پرندگانی فعال هستند و از بازی کردن لذت میبرند . نیاز به توجه و تمرین زیاد دارند و .برای سرگرم کردنشان میتوانید از اسباب بازی های مخصوص استفاده کنید همچنین ساعاتی از روز پرنده را از قفس بیرون بیاورید.کواکر ها بسیار سریع با انسان اخت میشوند .در فلوریدا , نیو یورک , نیو جرسی و لینه به صورت گروهی زندگی میکنند و جز 10 طوطی ای هستند که توانایی عجیبی در تقلید اصوات دارند.این طوطی منحصر بفرد در اقصی نقاط جهان یافت می شود. در آرژانتین، برزیل و اروگوئه این نوع طوطی به عنوان آفت و بلای کشاورزی شناخته می شوند. جمعیت آنها در آمریکا، بخصوص آمریکای جنوبی با توسعه و گسترش جنگلهای اوکالیپتوس(نوعی کاج) روبه افزایش است. این جنگلها مصنوعی به طوطی این امکان را می دهد که برای خودش لانه هایی محافظت شده بسازد و با این کار مانع از انقراض نسلشان می شوند. این نوع طوطی به طور سریعی به محصولات کشاورزی حمله ور می شود و ضرر و زیان زیادی به آنها می زند اما تا کنون به عنوان عامل جدی و خطرناک از بین رفتن محصولات کشاورزی شناخته نشده است. این نوع پرنده تنها طوطی ی است که برای خودش روی درخت خانه می سازد و یا از لانه های ساخت دست بشر استفاده می کند و هیچ وقت درختان را برای زندگی سوراخ نمی کند. معمولا هم لانه هایی بزرگ و پهن روی شاخته های درختان می سازد. زندگی این نوع طوطی بین 15 تا 20 سال تخمین زده شده است و حتی شاهد بوده اند که تا 25 و یا 30 سال هم عمر کرده اند. عمر آنها بستگی به شرایط و نوع زندگی آنها دارد و اگر در جایی نامناسب و غیر از جنگل باشد، عمرش چندان نخواهد شد.


طوطی بزرگ اسکندر همان طوطی سبز یا شاه طوطی پرنده‌ای از خانواده طوطیان است.

خیلی باهوش، سخنگویی خوب اما بسیار پر سرو صداست.

در اروپا زود(در ماه فوریه ) لانه سازی می کند.

قدرت باروری ان می تواند تا ۲۰ سالگی دامه داشته باشد.

طول: 85 سانتی متر شامل دم که در پرنده نر دم حدود 36 سانت می باشد.

وزن: 250 گرم

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: شبیه به پرنده ماده هستند اما با دم کوتاه تر، و عنبیه مایل به خاکستری ، پرهای بلوغ در طول سال سوم ( و حتی سال دوم ) ظاهر میشوند.

خاستگاه: در سرتاسر شبه جزیره هندوستان ، نپال ، پاکستان، بنگلادش، و نیز سری لانکا ، برمه ، تایلند، کامبوج، لائوس، ویتنام و جزایر اندامن( خلیج بنگال).

وضعیت: در حد متعارف در سرزمین های پست در سرتاسر منطقه وسیعی به وسعت بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر در هیمالیا، تعداد انها در سری لانکا رو به کاهش است.

پرورش: تا سال ۱۹۷۰ به طور مرتب از خارج وارد می شد. امروزه در استرالیا کاملا جا افتاده و ارزش زیادی دارد و در جاهای دیگر ارزش و اعتبار کمتری دارد.

نوع مسکن: ساختمان های فلزی و یا مشبک ، انواع چوبی به راحتی توسط منقار قوی پرنده تخریب می شوند.

تعداد تخم ها: ۲ تا ۴ عدد

زمان خوابیدن روی تخم ها: حدود ۲۴ روز

مدت اقامت پرندگان جوان در اشیانه: حدود ۷ هفته

تمایزات جنسی: ماده ها فاقد طوق گردن بوده و دم انها اندکی کوچکتر است.

اطلاعات بیشتر

شاه طوطی ( طوطی بزرگ اسکندر ) 

انگلیسی : Alexandrine parakeet

لاتین : Psittacula eupatria

مشخصات : 85 سانتی‌متر با احتساب دم که طول آن در پرنده نر به 36 سانتی‌متر می رسد . پرنده‌ای ست به رنگ سبز مشخص ،  با دم خیلی دراز و دم تیز ، بال‌های نوك‌تیز و منقار قرمز قلاب مانند . در جنس نر، نوار سیاهی از بخش زیرین منقار جدا شده و در پشت گردن به نوار قرمز مایل به صورتی امتداد یافته و یک طوق کامل گردنی ایجاد می کند . شباهت زیادی به طوطی طوق صورتی دارد اما نسبتا از آن بزرگتر و پرجثه‌تر است ؛ سرش بزرگتر و منقاری قطورتر دارد . بارزترین مشخصه آن لکه قرمز رنگ روی شانه‌هاست که آن را به خوبی از طوطی طوق صورتی متمایز می سازد . پرنده ماده دم کوتاه‌تری دارد و فاقد طوق گردنی‌ست که در این حالت ممکن است با جنس ماده طوطی طوق صورتی اشتباه گرفته شود ، اما رنگ سبز تیره ، جثه بزرگتر ، دم بلندتر و لکه قرمز شانه‌ها آن را از پرنده مزبور متمایز می سازد ؛ پرنده  نابالغ شبیه به پرنده ماده است با دمی کوتاه تر و عنبیه چشم مایل به خاکستری ( عنبیه چشم در پرنده بالغ سفید است )، پرهای بلوغ در طوطی بزرگ اسکندر در سال سوم و گاها در سال دوم  ظاهر می‌شوند .

زیستگاه : باغ‌ها ، میوه‌زارها ، پارك‌ها و كشتزارها با درختان بلند و کهنسال .

پراکندگی :‌زیستگاه های اصلی شاه طوطی ( طوطی بزرگ اسکندر ) از شبه جزیره هندوستان تا برمه و ویتنام و تایلند و نواحی مختلفی در آفریقا را دربرمی گیرد . جمعیت‌هایی كه از طوطی‌های قفسی فراری نتیجه شده اند ، به حالت وحشی در بسیاری از شهرهای بزرگ ایران دیده شده‌اند . آمار پراکندگی طوطی ها در تهران به ترتیب کاخ موزه، بوستان و فرهنگسرای نیاوران با بیشترین تعداد و بعد از آنها باغ وزارت کشاورزی، کاخ موزه سعدآباد، پارک های جمشیدیه، ملت و ساعی در شمال شهر و همچنین فرهنگسرای اشراق، فضای سبز پادگان های نیروی هوایی و قصر فیروزه در شرق و درختان سفارت انگلیس، روسیه و کاخ موزه گلستان و پارک شهر در نقاط مرکزی شهر محل های اصلی زیست شاه طوطی های آزاد در تهران هستند. اما کارشناسان آزمایشگاه پرندگان بخش تحقیقات وزارت جهاد و کشاورزی، مقاله ارزشمندی در یکی از مجلات انگلیسی زبان در خصوص شاه طوطی های تهران و تعداد تقریبی آنها به چاپ رسانده اند که در آن مشاهده طوطی های آزاد در ایران منحصر به موارد بسیار معدودی در بوشهر و بندرعباس و همچنین تعداد قابل ملاحظه ای در تهران و کرج شده است (نگارنده افزون بر اینها خود ناظر طوطی های آزاد در عمارت هشت بهشت قزوین و باغ ملی مشهد نیز بوده است) ازدیاد جمعیت طوطیان تهران و حضور و سازگاری شان در محیط پرسر و صدای شهری علت های مختلفی دارد که مهم ترین آن می تواند طولانی شدن فصل گرما و افزایش نسبی دما در فصل زمستان باشد. همچنین داشتن پاهایی با دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب و منقار نیرومند قلاب شکل، باعث شده طوطی به راحتی دور از دسترس انسان و در محیط های دارای درختان بلند و کهنسال (امثال کاخ ها و بوستان های قدیمی تهران) زندگی کرده و به تخم گذاری بپردازد . ازدیاد جمعیت طوطیان تهران و حضور و سازگاری شان در محیط پرسر و صدای شهری علت های مختلفی دارد که مهم ترین آن می تواند طولانی شدن فصل گرما و افزایش نسبی دما در فصل زمستان باشد.از طرفی این عامل، توانایی نشستن روی زمین و دیوار و بام خانه ها را از آنان سلب کرده و در نتیجه به یکی از مهم ترین علت های بقا و آسیب ناپذیری و به قفس افتادنش منجر شده است. از دیگر سوی عمر طولانی شاه طوطی که گاه به پنجاه سال یا بیشتر می رسد نیز از جمله دلایل جالب و تامل برانگیز در ماندگاری و حفظ این پرنده بر روی درختان تهران است. آمار تقریبی کارشناسان بخش تحقیقات وزارت کشاورزی از حضور بیش از هزار عدد طوطی در تهران خبر می دهد. وجود این تعداد طوطی آزاد با توجه به یکجانشینی و مهاجر نبودن طوطی ها و شرایط متغیر آب و هوایی تهران (تابستان های گرم و زمستان های سرد) عجیب و قابل توجه است .

صرف نظر از اختلاف جثه این دو پرنده(شاه طوطی و طوطی سبز معمولی)، تنها تفاوتی که از لحاظ وضعیت پرها می توان بین این دو طوطی قائل شد ان است که طوطی های الکساندرین (شاه طوطی) بر روی شانه خود نقاط قرمز رنگی نیز دارند.

با طوطی سبز پاراکیت افریقایی (طوطیهای سبز طوق صورتی) اشنا شوید.

 


 
كاسكو خال قرمز و علت قرمز شدن
 
گاه کاسکوهایی با رگه ها و خال هایی اضافی روی بدن که معمولا به رنگ قرمز هستند دیده می شود.

اما عده ای دوست دارند با رنگ امیزی عجیب و غیر عادی و متفاوت داشته باشند به همین خاطر به دنبال خال قرمز می گردند و ازش نگهداری می کنند گاهی هم در چند نوبت پر ریزی پرهای قرمز یا به قول معروف خال های قرمز جای خود را به پرهایی با رنگهای معمولی می دهند اما معمولا این
 اتفاق نمی افتد و تا اخر عمر پرهای قرمز باقی می مانند. اگر پرنده دوران جوجه بودن و جوانی را پشت سر گذاشت و هنوز خال ها قرمز بودن یعنی تا اخر عمر قرمز خواهند ماند و معمولا این چنین است که پرهای قرمز از ابتدا تا اخر عمر قرمز می مانند.

مانند تصاویر کاسکو ها ی  زیر:
 
كاسكوهای خال قرمز با قیمتهای چندین برابر به فروش می رسند مثلا قیمت انها از ۲ تا ۴ میلیون است.
 
 


ارسال در تاریخ شنبه 29 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی
طولش 41 سانتی متر و محیط زیستش مكزیك و هوندوراس می باشد. سر و گردنش طلایی و سایر پرهایش سبز و پرهای ناحیه گردن ، سینه و پشتش همراه رگه های سبز تیره ای است. سرشانه و زیر بال هایش قرمز می باشد. برخی از آن ها دارای پر های زردی در سایر نقاط بدن هستند. به خاطر صدای گوش خراشش به عنوان پرنده خانگی مناسب نیست. به كرات در اروپا تكثیر یافته ،‌جوجه ها ابتدا سبز یك دست بوده و تنها رنگ آمیزی زرد خفیفی روی پیشانی خود دارند. معمولا 2 تخم گذارده و جوجه ها پس از 24 روز سر از تخم در آورده و 10 هفته بعد لانه را ترك می نماید.


                                 امازون پیشانی ابی                                         Amazona aestiva

پراکندگی جغرافیایی: بولیوی،برزیل،پاراگوئه، و شمال ارژانتین.

اندازه طول بدن: ۳۵ سانتی متر

وزن: ۳۷۵ اما تا ۴۵۰ نیز میرسد.

در گونه a.xanthopteryx اندازه 37 سانتی متر و وزن 400 تا 500 گرم

جیره غذایی: غذای طوطی های بزرگ که بهتر است هر روز میوه و سبزیجات و مواد مشابه هم به ان افزوده شود.

پرندگان نابالغ: چشمهای سیاه رنگی دارند و ساکت تر و ارامتر هستند. اما سایر ویژگی های انها شبیه پرندگان بالغ است.

تعیین جنسیت: هیچ تفاوت ظاهری میان دو جنس نر و ماده وجود ندارد.

ویژگی و جزابیتهای امازون پیشانی ابی: بسیار زیباست و خیلی زود تربیت و رام می شود.

وضعیت: در بعضی نواحی در حد متعارف اما وقتی جوجه ها به تعداد زیاد برداشته شوند تعدادشان کاهش می یابد. در طول سالهای 1984 تا 1988 --- 82هزار از نژاد  xanthopteryx این پرنده وارد ایالات متحده شد.

پرورش: همواره براحتی در دسترس بوده و از دهه ۱۹۸۰ به طور گسترده ای پرورش داده می شود.

تعداد تخم ها: ۳ تا ۴

زمان خوابیدن روی تخمها: ۲۸ روز

مدت اقامت پرندگان جوان در لانه: ۸ تا ۹ هفته. نرها نسبت به ماده ها زرد بیشتری بر روی صورت دارند. انحنا با A.a.aestiva قرمز یا عمدتا قرمز و قدری کوچکتر است.

طوطی تربیت پذیری است که عمر بسیار طولانی دارد. این پرنده خیلی بزرگتر از امازون بال نارنجی است.

امازون پیشانی ابی تقریبا شبیه امازون بال نارنجی است، فقط جثه بزرگتری دارد و پیشانی ابی رنگ. علاوه براین رنگ قرمز روی بالها و پرهای ناحیه دمی این پرنده تیره تر ازرنگ قرمز همین نواحی در امازون بال نارنجی است. رنگ منقار طوطی پیشانی ابی نیز از سیاه تا خاکستری متغیر و در مقایسه با رنگ شاخی منقار امازون بال نارنجی ، تیره تر است.

در موارد بسیاری ، جفتهای این پرنده حتی در قفس براحتی و با موفقیت عمل اشیانه سازی و به دنبال ان جفتگیری را انجام می دهند. تخمها پس از ۲۹ روز به جوجه تبدیل می شوند و پرندگان جوان در حدود ۹ هفتگی اشیانه را ترک می کنند.

رفتار و حرکات این پرنده در طول دوره و فصل تولید مثل کاملا عوض می شود و حتی نسبت به صاحب خود نیز حالت تهاجمی پیدا می کند.


   آمازون پاناما

طولش 33 سانتی متر و محیط زیستش شمال كلمبیا و پاناما است. شبیه آمازون سورینام بوده ولی رنگ اصلی اش روشن تر می باشد. پرهای پشت گردن و پشتش فاقد رگه های تیره اند. پیشانی و قسمت جلوی بالای سرش زرد ، دور چشمش سفید ، حلقه چشمش قرمز قهوه ای ، منقارش استخوانی روشن و نوك قسمت فوقانی برخی از آنان سیاه است. پاهایش رنگ روشنی داشته و اغلب سفید رنگنند. در صورتی كه انفرادی نگه داری شده و از توجه لازم برخوردار گردند، به زودی اهلی شده و استعداد یادگیری خوبی دارند. به كرات در اروپا تكثیر یافته و تعداد تخم ها ، زمان درآمدن جوجه ها و ترك لانه همانند آمازون پشت گردن طلایی می باشد.


ماکائوی قرمز بال سبز یکی از بزرگترین طوطی های جهان است با ۹۰ سانتی متر از منقار تا انتهای دم.

پراکندگی جغرافیایی: شرق پاناما در امریکای مرکزی به طرف جنوب شامل قسمتهای شمالی امریکای جنوبی تا بولیوی پاراگوئه و شمال ارژانتین.

اندازه طول بدن: ۹۰ سانتی متر

جیره غذایی: غذای طوطی های بزرگ همراه با میوه و سبزیجات در صورت امکان بهتر است مغز دانه ها مثل دانهء برزیل در اختیار پرنده گذاشته شود.

پرندگان نابالغ: با توجه به رنگ سیاه چشمها مشخص می شوند.

تعیین جنسیت: تفاوت ظاهری بین جنس نر و ماده وجود ندارد اما معمولا سر ماده کوچک تر از جنس نر می باشد.

ویژگی و جزابیتهای ویژه: پرندهء زیبا و جزابی است اگر طوطی جوانی را از این نژاد خریداری کنید می توانید او را به پرنده ای اهلی و دست اموز تبدیل کنید.

این طوطی بزرگ با منقار قدرتمند خود در قفسهای نسبتا کوچک هم با موفقیت اشیانه سازی و جفت گیری می کند. این ماکائو نیز مانند ماکائوی ابی طلایی به توجه و مراقبت زیادی نیاز دارد . صدای ان نیز مثل صدای ماکائوی ابی طلایی بلند و قوی است با وجود این در محیط خانه بزودی به پرنده ای اهلی تبدیل می شود.


 

این طوطی های فوق الاده باهوش و زیبا وگران قیمت را: ارا ارا - ara ara  مینامند . نام دیگر انها ماکائو میباشد macaw

پراکندگی جغرافیایی: از پاناما (در امریکای مرکزی) از جنوب تا امریکای جنوبی، شامل بولیوی، پاراگوئه و برزیل.

اندازه: ۸۶ سانتری متر.

جیره غذایی: غذای اماده طوطی مخلوطی از پسته و بادام و... فراموش نکنید که همه طوطی ها علاقه بسیار زیادی به پسته تازه دارند.، به همراه میوه و سبزیجات .این پرنده همچنین علاقه زیادی به مغز دانه ها دارد .

پرندگان نابالغ: باتوجه به رنگ سیاه عنبیه مشخص می شوند.

ویژگی و جذابیتهای ویژه این پرنده: پرنده باوفایی است که رفتار ارامی دارد خصوصا با صاحب خود.

این طوطی بزرگ زیبا می تواند به مونس خوبی تبدیل شود، با رفتار و حرکات و شیرین کاریهایی که به اسانی می اموزد صاحب و اطرافیانش را بسیار شاد می کند و کلماتی را هم می تواند بیاموزد.

ماکائوها عموما براحتی جفتگیری می کنند. به همین علت ، گرفتن جوجه از این پرندگان زیبا، در صورت فراهم اوردن امکانات ضروری در قفس ، کار چندان دشواری نخواهد بود.

نگهداری از این طوطی زیبا و جذاب و باهوش به هیچ وجه به افراد تازه کار یا کسانی که خانه های کوچکی دارند توصیه نمیشود. اگر فضای کافی برای نگهداری این پرندگان در اختیار داشته باشید، این طوطی یک مونس و همدم همیشگی برای شما خواهد بود.(با توجه به طول عمر زیاد ،در صورت نگهداری صحیح.


طول: ۴۹ سانتی متر

 

وزن: جدود ۳۶۰ گرم

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: پرها مانند پرهای پرندگان بالغ، عنبیه مایل به خاکستری

خاستگاه: پاناما و دامنه وسیعی در سرتاسر قسمت شمالی امریکای جنوبی: کلمبیا و ونزوئلا و گویان و سورینام و گویان فرانسه و شمال شرقی برزیل و شرق پرو و شمال بولیوی و اوادور

وضعیت: گفته می شود که در جنگل های سیلابی فصلی و در حاشیه جنگل ها در سرتاسر منطقه در حد متعارف یافت می شوند. تعدادشان در پاناما و اکوادور غربی به علت جنگل زدایی کاهش یافته است. در این منطقه وسیع در حد متعارف وجود داشته و جای تعجب است که سالهاست به تعداد زیاد از بولیوی صادر می شود.

پرورش: غیر متداول به جز در ایالات متحده که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ی ۱۹۸۰ هزاران پرنده از بولیوی وارد شدند. تا اواخر دهه ۱۹۸۰ علاقه زیادی به این پرنده نشان داده نمی شد. تکثیر در حد محدود اما رو به افزایش است.

تعداد تخمها: ۳ و گاهی ۲

زمان خوابیدن روی تخمها: ۲۴ تا ۲۶ روز

مدت اقامت پرندگان جوان در اشیانه: ۱۲ هفته

 


پراکندگی جغرافیایی: قاره افریقا، از شرق سنگال تا کشور چاد.

اندازه: ۲۳ سانتی متر

جیره غذایی: غذای طوطی به همراه میوه و سبزیجات.

پرندگان نابالغ: با منقار سیاه رنگ خود از پرندگان بالغ مشخص می شوند.

تعیین جنسیت: تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد.

ویژگی و جزابیتهای این پرنده: رنگ بسیار زیبایی دارد و زود اهلی می شود. تغذیه و نگهداری این پرندگان با توجه به جثه نسبتا کوچکش کمی اسانتر است. اما می بایست انها را به صورت جفت نر و ماده خریداری و نگهداری کنید.

نام علمی: Poicephalus senegalus
نام معمولی: طوطی سنگالی senegal parrot

زیر گونه ها:

P. s. senegalus
P. s. mesotypus
P. s. versteri

خانواده : Psittacidae

وزن: 155 گرم ( 125 تا 170 گرم )

طول عمر: 25 تا 30 سال در طبیعت و تا 50 سال در اسارت زندگی کرده است .

میزان صدا: پرصدا ، با دامنه گسترده ای از صدا ها و جیغهای بلند

رفتار و حرکات این پرنده شبیه طوطی خاکستری (کاسکو) است بهتر است در سنین جوانی خریداری شوند. اما پرندگان پیر هیچ گاه با محیط جدید خو نمی گیرند و تا پایان عمر عصبی و ناراحت باقی می مانند. بنابراین در هنگام خرید این طوطی بدقت به رنگ عنبیه پرنده نگاه کنید زیرا رنگ عنبیه پرندگان بالغ زرد و رنگ عنبیه پرندگان جوان سیاه است.

این طوطیها نیز به مانند سایر گونه های طوطی به بادام زمینی علاقه خاصی دارند. به همین علت دسته های ازاد این پرندگان برای به دست اوردن بادام زمینی به روستاهای اطراف محل زندگی خود هجوم می برند. اصولا طوطی های خانوادهء پویسفالوس پر سرو صدا نیستند. و صدای طبیعی انها نیز شبیه صدای ناشی از سوهان زدن فلزات است، چندان ناخوشایند نیست.

جنس پوسفالوس در بر گیرندهء ۸ گونه دیگر نیز می باشد که هر چند به اندازهء طوطی های سنگالی فراوان نیستند، اما گاه و بی گاه ممکن است تعدادی از انها مشاهده شود.

از جمله این گونه ها طوطی مایر است که در رنگهای متنوع در قسمتهای جنوبی قاره افریقا یافت می شود. در واقع رنگ پرهای طوطی سنگالی فقط زرد نیست بلکه از نارنجی تا قرمز متغیر است. به همین علت ممکن است این طوطی با طوطی شکم قرمز اشتباه شود. اما این طوطی را می توان از روی بالهای قهوه ای رنگ ان از طوطی سنگالی که بالهای سبز رنگی دارد تشخیص داد.

در مواردی از طوطیهای پویسفالوس با موفقیت در خانه جوجه گرفته اند. چون این طوطی ها در این دوره بسیار تهاجمی می شوند، به یک جعبه اشیانه محکم نیاز است. این پرنده زیبا در هر دوره معمولا تا ۴ تخم می گذارد و تخمها پس از ۲۸ روز به جوجه تبدیل می شوند. جوجه ها پس از حدودا ۹ هفته قدرت پرواز پیدا می کنند

ارسال در تاریخ جمعه 28 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی
   
تصویری از یک جوجه کاسکوی چشم سیاه این کاسکو بسیار جوان است یعنی حدودا ۴ ماه سن دارد.
                                                                                                                                            کاسکو ها تا سن ۵ ماهگی دارای چشمانی کاملا سیاه هستند در ۶ ماهگی چشمانشان روبه دودی رنگ میرود سپس کمرنگتر شده و سفیدی دور مردمک چشم  پدید می اید. با گذشت زمان زیاد مثلا حدود ۷ تا ۱۰سال رنگ سفید چشم هم رو به زرد و پرتقالی میرود پرنده مسن جسه بزرگتری دارد و کمی عصبی است.
ضمنا کاسکوی چشم سیاه به خاطر سن کمش احتمال داره هنوز با اب و هوای منطقه ای که شما هستید عادت نکرده باشد و به همین خاطر احتمال مرگ یک جوجه کاسکوی چشم سیاه خیلی زیاد است پس بهترین انتخاب می تواند یک کاسکوی چشم دودی یا حتی پرنده ای جوان با چشمی سفید باشد که حدود یک تا ۲ سال سن داشته باشد. ضمنا کاسکوهای چشم دودی و چشم سیاه هم از ابتدا مثل کاسکوهای مسن وحشی هستند و شما باید حدود۳ تا ۶ ماه با ملایمت با هر کاسکوی وحشی که خریداری کرده اید رفتار کنید فرقی ندارد که چشم سیاه باشد یا چشم زرد همه کاسکوهایی که قبلا صاحبی نداشته اند و اموزش ندیده اند و کمتر نزد انسانها بوده اند وحشی هستند.
 
خریدن کاسکوی چشم سیاه یعنی ریسک و اشتباه بزرگ چون مرگ و میر چشم سیاه ها بسیار زیاد است حتی اگر در سلامت کامل باشند یکباره می افتند و می میرند که توضیحات بیشتر را در کتابم داده ام. 

 

ارا کاکادو طوطی بسیار زیباییست که خیلی کم به ایران وارد می شود اینجانب فقط یکبار این طوطی را از نزدیک مشاهده کردم.

طول: ۵۵ ــ ۶۵ cm

وزن: حدود ۹۰۰گرم اما برحسب جنسیت (نرها سنگین ترند) و زیر گونه بین ۱۰۰۰ــ۶۰۰ می باشد. جوجه تازه از تخم در امده ۱۸ g وزن دارد

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: حاشیه پرهای قسمت زیر بدن و پوشپرهای زیر بال در بعضی از نمونه ها زرد کمرنگ است. پوست دور چشم سفید، منقار مایل به سفید خاکستری

خاستگاه: گینه نو، به استثنای نواحی کوهستانی مرکزی، جزایر ارو، اندونزی، و شبه جزیره کیپ یورک استرالیای شمالی

وضعیت: در نواحی دور دست گینه نو در حد متعارف و در نزدیکی مناطق مسکونی و نیز در جزایر ارو (که قانونا حفاظت شده است) به واسطه شکار کمیاب می باشد. در کیپ یورک در سطح منطقه در حد متعارف می باشد.

پرورش: نامعمول اما از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا پایان دهه به طور منظم در دسته های کوچک یافت می شد. از اواخر دهه ۱۹۸۰ قانون اکیدتری وضع گردید که به تجارت این پرنده در کشورهای که عضو معاهده تجارت بین الملی گونه های در حال انقراض هستند، پایان داد. به طور محدود تکثیر می شود که این روند رو به افزایش است.

رژیم غذایی: دانه های اجیلی شامل گردو، بادام و هسته کاج، تخمه افتابگردان، گندم، بلال و ذرت تازه ، مانند بسیاری از پرندگان و طوطیان به میوه ها خصوصا سیب و پرتقال علاقه دارد.

تعداد تخم ها: ۱ عدد

زمان خوابیدن روی تخم ها: ۳ روز فقط توسط ماده ها

مدت اقامت پرندگان جوان در اشیانه: حدود ۸۰ روز پرورش دستی معمولا با مشکلاتی نظیر الوده شدن به قارچ candida albicans همراه است.


   طول: ۳۸ سانتی متر

وزن: ۴۰۰ گرم جوجه های تازه از تخم در امده ۱۲ گرم

جوجه ها یا پرندگان نابالغ: پرهای کدرتر عنبیه قهوه ای در بعضی از جفت ها در ماده روشن تر است. هنگام ترک لانه می توان جنسیت بعضی از جفت ها را از روی کاکل و رنگهای سینه ای روشنترشان تشخیص داد.

خاستگاه: قسمت های داخلی استرالیا به جز شمال شمال شرقی و قسمتی از جنوب شرقی.

وضعیت: در سطح منطقه در حد معمول معمولا نادر . به صورت زوجی یا گروه های کوچک.

پرورش: در استرالیا در حد معمولی، اما در جاهای دیگر کمتر از حد متعارف و گرانتر ، در حدود نسبتا محدودی تکثیر می شوند ولی تکثیر انها رو به افزایش است.

تعداد تخمها: به طور متوسط ۳عدد

زمان خوابیدن روی تخم ها : ۲۵ روز توسط نر و ماده

مدت اقامت جوجه ها در لانه: ۸ هفته

صدای این طوطی کاکلی زیبا یا همان کاکادو بسیار ناخوشایند است و شاید در میان طوطی های کاکلی دیگر کم هوشترین باشد.

سه رگه آن در مناطق وسیعی از استرالیا زیست می کنند . گردن و صورت و سینه و شکمش صورتی و قسمت فوقانی بالها و دم خاکستری آبی و پشتش خاکستری روشن و بالای سر و کاکلش قرمز کم رنگ و نگ منقارش خاکستری روشن است . رنگ حلقه چشم نر قهوه ای تیره و در ماده ها پرتقالی روشن می باشد . انان بین 3 تا 5 تخم گذارده و تخم ها پس از 25 روز تبدیل به جوجه می شوند . جوجه ها پس از هشت هفته لانه را ترک می کنند.


این كاكادو رده ای از كاكادو كاكل زرد كوچك بوده و در جزیره سومبا زیست می نماید . آنان معمولا بزرگ تر از نوع اصیلی بوده  و اختلافشان در پرهای پرتقالی روی گوش و نیز كاكل پرتقالیشان است. در صورت نگه داری انفرادی بسیار اهلی شده و روابط  عمیقی با نگهدارنده خویش و تمامی خانواده برقرار می نماید . در صورت عدم توجه مبادرت به جیغ های پی در پی می كند . بهتر است به صورت جفت نگه داری شوند. تكثیر آن ها اغلب با موفقیت همراه بوده است. تعداد تخم ها ، زمان جوجه دار شدن و ترك لانه همانند كاكادو زرد كوچك است



ارسال در تاریخ جمعه 28 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی

              

اصلی ترین غذاش ارزن ولی من یه چند وقتی ارزن نداشتم بهشون گندم دادم نمردن ولی شما این کار رو امتحان نکنین شاید مردن درضمن باید شما بجز ارزن یه چیز های دیگه هم بهشون بدید تا سر حالتر باشن مرغ عشق های خودم  خیار هویج کاهو همه نوع سبزی مثل تره جعفری شوید وبیشتر ازهمه پرپین  رو دوست داشتن اگه میخواین سبزی یا میوه به مرغ عشق هاتون بدید اون رو لای میله های قفس به طور سالمم قرار بدید نه خردشون کنین این طور هم از منقارشون کمک میگیرن هم بیشتر خوششون میاد  اگه دوست دارید مرغ عشق هاتون سر حال و قویتر بشن یکم ماسه یا یه تیکه اجر بزارید تو قفسشون هم نوکشون رو تمیز میکنن هم بهتر میتونن غذاشون رو هضم کنن چون در طبیعت هم بعد از خوردن غذا میرن ماسه میخورن هیچ وقت فقط به مرغ عشق ارزن خالی ندید چون اونم یه موجوده وبدنش به ویتامین نیاز داره  تغذیه بهتر مساوی با عمر بیشتر وتولید مثل بهتر و جوجه های قویتر و مریضی کمتر.

 به سه طریق میشه مرغ عشق نر رو از ماده تشخیص داد که فقط یک مورد جزیش رو شما میدونید عمرا اگه دو مورد دیگش تو عمر تون کسی به شما گفته باشه اون رو فقط پرنده بازای حرفه ای مثل من که چندین سال این کاره بودم میدونن ولی اشکال نداره من هر سه مورد رو کامل میگم

 مورد اول

 که تقریبا همه میدونن  ولی زیاد قابل اطمینان نیست اون هم بالای نوکشونه  به قسمت بالای نوک مرغ عشق اگه توجه کرده باشین میبینید که یه بالای اون ابی یا سفیده

در جنس ماده رنگ سبز یا ابی  نوک سفید خالص یا یکم نزدیک ابی  وقهوه ایه ای کم رنگ تا قهوهای پررنگه

در مرغ عشق سفید وزرد رنگ بالای نوک قهوهای یا سفید سفید بدون لکه

 

 در نوع نر در سبز وابی  رنگ بالای نوک کاملا ابی 

در نر رنگ سفید وزرد رنگ نوک ابی روشن وابی تیر است.

 


    

پراکندگی جغرافیایی این طوطی از سایر طوطیها بسیار وسیعتر است به طوری که از شمال غربی آفریقا تا قسمتهایی از آسیا و از شرق تا برمه را شامل می شود و احتمالا در کشور چین نیز یافت می شود.این پرنده را با موفقیت به نقاط غیر بومی نیز منتقل کرده اند و در حال حاضر در این مناطق زندگی می کند و یافت می شود.این گونه از نظر تاریخچه پرنده شناسی پیشینه ای طولانی دارد.این پرنده احتمالا برای الکساندر کبیر شناخته شده بود.غذایی طوطی که بهتر است مرتبا میوه و سبزیجات نیز به آن افزوده شود.شبیه پرندگان بالغ هستند اما منقار آنها کم رنگتر و رنگ عنبیه آنها خاکستری است.پرنده نر بالغ را می توان براحتی از روی حلقه صورتی رنگ دور گردن و علامت سیاه رنگ روی صورت شناخت.این پرنده توانایی یادگیری کلمات را دارد ولیکن خیلی بی استعداد است.

از آنجا که حلقه مشخص دور گردن در جنس نر این پرنده تا 3 سالگی ظاهر نمی شود نمی توان سن و جنس این پرنده را با اطمینان تخمین زد.
در شرایط مناسب این پرنده می تواند بیش از 50 سال زنده بماند.
اصولا این پرنده برای اهلی کردن مناسب نیست و حتی اگر از ابتدای تولد به دست انسان پرورش یابد همچنان طبیعت وحشی خود را حفظ می کند.ولی خود بنده بعضی
از این طوطیها را دیده ام که بسیار اهلی و رام بودند.


               

فنچها با آواز نازک وچهره ی زیبای خود جزو پرندگان بومی چمنزارهای
استرالیا محسوب می شوند که دارای قابلیت زادوولد بسیار آسان و راحتی
بوده وبه راحتی تکثیر وتولید مثل می نمایند
فنچها در حضور انسانها هرگز دوست ندارند که دست آموز باشند و در دست
انسانها قرار بگیرند یا با فضولی مرتب صاحبانشان روبرو شوندهرگز
نبایستی این پرندگان را با دید کم ارزش بودن یا یک اسباب بازی برای
کودکانمان نگریستوجان این موجودات جاندار را به بازی و شوخی
گرفت.فراموش نکنید که حس زیبای زندگی کردن در تک به تک موجودات
زنده موج می زندوما بایستی با درک نیازها و اصول نگهداری صحیح از
پرندگان بهترین و مناسبترین مکان برای زندگیشان را برایشان مهیا نماییم.
ارزن وکتان عمده ترین واصلیترین دانه ای است که برای زنده ماندن فنچها
الزامی است علاوه براین دانه ها یک رژیم غذایی تکمیلی شامل سبزیجات
تازه از جمله کاهو و اسفناج وشوید ،میوه ی تازه از جمله هویج رنده شده
وسیب به مقدار کم ،تخم مرغ آب پز شده ،پلوی کم روغن،مولتی ویتامین
محلول درآب به مقدار کم و کلسیم در هر هفته دوباربرای تامین ویتامین ومواد
لازم برای داشتن طول عمر بیشتر وبهتر وسریع رشد کردن فنچها لازم
وضروری به نظر می رسد.این جیره ی غذایی به هنگام بچه دار شدن فنچها با
دقت وتوجه کافی وبیشتری باید انجام شود تا جوجه ها قوی ،سالم وسرزنده
رشد نمایند
مولتی ویتامین وکلسیم وسایر ویتامینهای حل شده در آب نبایستی بیش از 24
ساعت در آبدانی پرندگان باقی بماند و بعد از تمام شدن موعد مقرر بایستی با
دقت کافی ظرف آب پرنده را تمییزوشستشو نمود.
باقی مانده ی میوه و سبزیجات وتخم مرغ گذاشته شده برای پرنده رانیز حتما
برای جلوگیری از پلاسیده شدن و جمع آوری میکروب ووارد شدن بیماری به
پرندگان حتما برداشت.
فنچها حمام کردن را خیلی دوست دارند به همین خاطر بایستی در فصول گرم
سال آب نیمه گرم با ارتفاع مناسب با قد پرندگان،در اختیار آنها قرار داد
وبلافاصله بعد از چند دقیقه آب برای استحمام را برداشت.به هیچ وجه
فنچهایی دارای تخم هستند یاجوجه های تازه به دنیا آمده دارند برای جلوگیری
از،از بین رفتن تخم یاجوجه ی پرندگان باید آب برای استحمامشان گذاشت
دمای مناسب برای زندگی کردن فنچها 15 تا24 درجه ی سانتیگراد با نور
کافی ومناسب می باشد لازم است که نگهدارنده ی این پرندگان ،پرنده را
درمکانی بسیار کم رفت وآمد قرار بدهد تا پرنده احساس راحتی وآرامش
نماید.بهتر است با تاریک شدن هوا چراغها را هم خاموش نماید .در طول شب
نیز اگر چراغهای خانه روشن ماند برای خاموش کردن چراغها واجب است
به آرامی وبا احتیاط این کار را انجام داد وکمی نور وروشنایی کم از طریق
شب خواب«چراغ خواب» یا چراغ قوه و... برای جلوگیری از وارد شدن
استرس زود هنگام به پرنده برای پرندگان ایجاد نماید. فنچها مثل دیگر
پرندگان خانگی از نقل مکان وتغییر دادن مرتب مکان زندگیشان بیزار هستند
وحتی الامکان از تغییر محل زندگی پرنده باید اجتناب ورزید.به هنگام داشتن
تخم وجوجه نیز به هیچ وجه نمی بایستی این کار صورت گیرد.
طرز تشخیص نر وماده به این گونه خواهد بود که فنچ نر دارای نوک قرمز
پررنگ در اکثر مواقع دارای دولکه ی قهوه ای دردوطرف سرش وفنچ ماده
نوک نارنجی فاقد نقش ونگارهای زیاد خواهد بود
فنچ هااگر باتغذیه مناسب روبرو شوند زمانی که به سن دو ماهگی می رسند
بالغ می شوندوتوانایی تشکیل خانواده وجفت گیری را خواهند داشت.
جفت گیری وآماده شدن برای تولید مثل زمانی دیده خواهد شد که بهترین
شرایط نگهداری را با موارد ذکر شده برای پرنده بدون هیچ گونه فضولی ومزاحمت برایشان ایجاد نمود
برخی از فنچها ممکن است جفتی که شما برایشان انتخاب کرده اید را نپسندند
بنابراین اگر یک جفت فنچ را بیش از سه ماه در محیط مناسب برای نگهداری
با تغذیه ی مناسب نگهداری نمودید وعلاقه ی جنسی بینشان مشاهد ننمودید
جفتها را عوض کنید جفت گیری فنچها هم بسیار سریع در عرض چند ثانیه
صورت می گیرد.
بعد از لانه سازی ،فنچ ماده معمولا بین 2 تا 6 تخم می گذارد و سپس روی
آنها می نشیند. سر در آوردن جوجه ها از تخم و دوره خوابیدن روی تخمها
ممكن است 12 تا 15 روزطول بكشد. همه مراحل خانه سازی تا مستقل شدن
جوجه های بال و پر گشوده ،تقریباً 2 ماه طول می کشد.در این مدت چنانچه
ذکر شد به جیره ی غذایی پرنده بیش از گذشته بایستی توجه نمود وغذاهای
مکمل و تقویتی ذکر شده را هرروز در اختیار پرنده قرار داد تا جوجه هایی
قوی وسالم داشته باشید و جوجه ها سریع و مناسب رشد داشته باشند. از دست
زدن ونقل مکان مرتب فنچ ها مخصوصا زمانی که دارای جوجه و تخم
هستند خودداری ورزید تا با ترک جوجه ها وتخمها وبزرگ نکردن احتمالی
جوجه ها توسط پرنده ی پدر ومادر روبرو نشوید.در این زمان بایستی
فضولیها وسرک کشیدنهای متوالی به پرنده به حداقل کاهش یابد تا پرنده با
آرامش ،خاطر جمعی وبه خوبی جوجه ها را بزرگ نماید.درنگهداریشان هم
نمی بایستی هیچ گونه کوتاهی وبیحوصلگی را درخود راه داد.
جوجه را تازمانی که کاملا بزرگ نشده اند و نمی توانند غذا بخورند از پدر
ومادرشان جدانکنید.گاهی اوقات دیده شده که صاحبان پرنده ،جوجه ها را
خیلی زودتر از موعد مقرر از پدر ومادرشان جدا می کنند واین خود باعث
ناراحتی وافسردگی پرنده ی پدر ومادر وضعف وعقب ماندگی جسمانی جوجه
ها می شود پس حتما جوجه ها را در زمان مناسبی که به دان خوردن افتاده اند
و پرنده ی پدر ومادر هم به آنها بی توجه شده است جدا فرمایید. لانه ی فنچها
راهم در ارتفاع کوتاهی در میله های میانی قفس نصب کنید تا در صورت
اینکه جوجه های تازه به دنیا آمده از لانه به پایین افتادند آسیب جدی نبینند.
تا می توانید قفس پرنده را بزرگ خریداری کنید یا در محیطی باز وبزرگ
از پرنده یتان نگهداری کنید تا احساس آرامش و آزادی بیشتری درپرنده ایجاد
شود. البته به این نکته هم اشاره شود که فنچ پرنده ای بسیار ضعیف است
ودارای شرایط زندگی ویژه ای است که نمی تواند به صورت کاملاآزادانه در
موقعیت جغرافیایی ایران زندگی کند و آزاد کردن این پرنده در طبیعت یا
کوچه وخیابان برابر است با مرگ زجرآور این پرنده در همان دقایق اول
آزادی . پس نمی بایست به فکر آزاد کردن این پرنده زیبا بود ، در مقابل
بسیاری از پرندگان قفسی مثل بلدرچین وسهره و... می باشند که جای اصلی
آنها محبوس بودن در قفس نیست و باید آزادانه به زندگیشان ادامه بدهند وذاتا
پرندگانی آزاد هستند. چه زیباست که به این امر توجه داشته باشیم به فکر آزاد
سازی پرندگان اسیر شده درقفس همچون بلدرچین وسهره که قادر به زندگی
در بیرون از محیط قفس هم هستند بپردازیم 

عکس های توپ دنیای حیوانات

               عقاب معمولاً از ۷۶ تا ۸۹ سانتی متر از نوک منقار تا انتهای دم طول، و از ۳ تا ۶ کیلوگرم جرم و بال‌هایش حدود دو متر بلندی دارد.

سر عقاب بزرگ و پوشیده از پر است. چشمانی درشت دارد که هریک از آن‌ها در یک طرف سرش قرار دارد. از قدرت بینائی فراوان بهره‌مند می‌باشد. عقاب‌ها می‌توانند از فراز آسمانها شکار خود را ببینند واز نقاط بلند همچون صاعقه بر سر شکار نگون بخت فرود آیند. منقار نیرومند وتندی دارند. منقار عقاب طلائی به پنج سانتی متر می‌رسد. برخی از عقابها منقاری بزرگ‌تر دارند.

رنگ و بال و طول و شکل عقابها از منطقه تا منطقهٔ دیگر اختلاف دارد به طوری‌که در عقابهای آسیائی و اوروپائی وآمریکائی تفاوت آن نمایان است. عقابها پاهایی نیرومند و به رنگ زرد و روشن دارند. عقابها برای درهم شکستن شکار خود از منقار و چنگال پاهای خود استفاده می‌کنند. پاهای عقاب طلائی پوشیده از پر (ریش) است، اما قسمت پائین پاها بدون پر می‌باشد.

عقابها در علفزار و جنگل‌های زمین‌های پست و بر فراز کوه‌های بلند و ناهموار و در نقاط دوردست و تقریباً دست نخورده توسط انسان زندگی می‌کنند.

با پرها و بالهای بلند، عقاب می‌تواند به آسانی پرواز وشکار خود را از زمین بلند کند. عقاب گاه، با بالهای خود به شکار ضربه می‌زند. اما نمی‌تواند با بال‌هایش بجنگد. عقاب هنگام جنگ از منقار و پاهای نیرومند خود استفاده می‌کند، بیشتر عقابها قهوه‌ای رنگ و یا سیاه رنگ هستند. جوجه عقابها تا سن بلوغ خود که چهار سال طول می‌ کشد پر و بال کامل ندارند.

عقابها معمولاً از ۲۵ تا ۳۵ سال تقریباً عمر می‌کنند، البته گاه تا ۴۵ سال و حتی بیشتر هم عمر کرده‌اند. قلمرو عقاب از پنجاه تا ۱۷۰ کیلومتر مربع پیش بینی کرده‌اند. آشیانه عقا‌ب‌ها بیشتر بر فراز بلندی‌ها، بالای درختان بلند و شکاف صخره‌ها و کوه‌های مرتفع و پرتگاه‌ها می‌باشد.



ارسال در تاریخ جمعه 28 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی
                  

عروس هلندی پرنده ای خونگرم  بوده و به توجه زیادی نیاز دارد. اگر به آنها بی توجهی شود شروع به جیغ کشیدن می کند. آنها کنجکاو و شیرین هستند. یک عروس هلندی در هنگامی که مشغول تمییز کردن خانه یا تماشای تلویزیون هستید بر روی شانه تان سوار می شود. آنها کم تر از طوطی استرالیایی و طوطی های بزرگ خرابی به بار می آورند.

بهترین عروس هلندی برای خرید یک عروس هلندی است که از طفولیت از مادر خود جدا شده و توسط انسان تغذیه شده است. این باعث می شود که پرنده به انسان خو گرفته و از او نترسد. این روش نیاز پرنده به توجه انسان را بیشتر می کند.

این پرنده می تواند حرف زدن را بیاموزد. این کار در صورتی که عروس هلندی تنها پرنده خانه باشد آسانتر است. در صورتی که پرنده دیگری  اطراف پرنده باشد حیوان احساس نیازی به برقراری ارتباط با شما نمی کند.

تمرین کردن با آنها برای سخن گفتن بسیار آسان است.فقط به سه چیز توجه کنید فراوانی ، تکرار و پاداش. پرنده تان را بر روی انگشت گذاشته و مستقیما رو به او کلمه ای را با صدایی خوش بیان کنید. بکرات کلمه ای را که می خواهید پرنده بگوید تکرار کنید. جلسه تمرین باید پنج دقیقه یا کمتر و چندین بار در روز تکرار شود. در صورت سعی برای بیان کلمه با دادن جایزه و یا یک غذای و یژه از پرنده قدر دانی کنید. بعد به آنها فقط در صورتی که کلمه را بیان کردند جایزه بدهید. شما همچنین می توانید یک سی دی یا نوار کاست را برای تمرین از فروشگاه های حیوانات تهیه کنید.

یکی از مسائلی که در مورد این پرنده باید مورد توجه قرار گیرد بلوغ جنسی حیوان است. حدود یک تا دو سالگی پرنده نر به بلوغ رسیده و در این هنگام بصورت پرنده ای مهاجم در می آید. حتی برای پرندگان دست آموز نیز این موضوع صدق می کند. در این زمان باید صبور باشید. این حالت پس از مدتی از بین می رود. ولی پرنده  دوست داشتنی شما مدتی در یک حالت اندوه فرو می رود. ماده ها بنظر نمی رسد که در این حالت فرو روند یا حداقل هیچگاه در این حد نمی باشد.

بلوغ شاید یک حرکت به حالت سلطه گری مردانه در پرنده شما می باشد. آنها اغلب در حدود دو سالگی یک مقدار سلطه گر می شوند. در این حالت باز باید صبور باشید. آنها جریانی را برای رئیس بودن طی خواهند  نمود ولی این رفتار برای همیشه نخواهد بود.

      


                                               

مرغ مینا پرنده‌ای کوچک زیبا و دلنشین است که قابلیت بسیار خوبی برای تقلید صدا دارد و این توانایی شگفت انگیز باعث شده‌است که آدمی از سالیان بسیار دور به پرورش و نگهداری از این پرنده علاقمند شود. تاریخ اهلی شدن آن چندان مشخص نیست اما به نظر می‌رسد که لا اقل سه هزار سال قبل این پرنده برای اولین بار در هندوستان اهلی شده باشد. مینا علاقمندان فراوانی دارد و بیشتر علاقمندان این پرنده را کودکان، زنان خانه دار و اشخاص تنها تشکیل می‌دهند، افرادی که تقلید صدای مینا باعث شده‌است تا در این پرنده همنشین مناسبی بیابند.

مینا پرنده‌ای از خانواده سار «استوماتیده» است که به دو صورت وحشی واهلی یافت می‌شود و دارای نژادهای مختلفی است که معروف ترین این نژادها مینای گوشواره‌ای و مینای معمولی است، نام این پرنده در زبان فارسی «مینا»، «مرغ مینا» و «مینای سخنگو» و «مرغ مقلد» است، در زبان عربی «المینه» ودر زبان انگلیسی Myna، Mynah، Mina، Mynas، Minah و در زبان فرانسوی و اسپانیایی به آن Martin و در زبان آلمانی به آن Beo و در زبان ترکی Mina است. نام «مینا» در حقیقت یک نام هندی است که ریشه‌ای سانسکریتی دارد و از زبان هندی به سایر زبان‌ها راه یافته‌است. گونه وحشی این پرنده در جنگل‌ها و دشت‌ها پراکنده‌است و گونه اهلی آن را می‌توان در بسیاری از خانه‌ها مشاهده کرد. مرغ مینا پرنده‌ای کاملاً اجتماعی و پر سر وصدا است که تا حدودی مانند سارها حالت تهاجمی دارد. اگر به هر دلیلی مورد آزار و اذیت قرار گیرد یا احساس خطر کند و به درختی نزدیک در حوالی لانه اش رفته، صداهای بسیار بلند و ناهنجاری را به معنای اعتراض از خود در می‌آورد. آن‌ها خود را سریعاً با محیط وشرایط اطراف شان تطبیق می‌دهند. بیشتر اجتماع آن‌ها در زمین‌های بایر واطراف باغ‌ها می‌باشد.



ارسال در تاریخ جمعه 28 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی
                    

۱-) پس از خرید، کاسکو را در قفس مناسبی بگذارید و دور قفس را با روزنامه بپیچید و به آرامی به خانه بیاورید و در محل کم رفت و آمدی؛ مثل گوشۀ یک اتاق بگذارید و تعدادی روزنامه زیر قفس پهن کنید. سپس آبخوری آن را پٌر و غذاخوری اش را نیمه پُر کنید و روزنامه را از دور قفس بازکنید و از قفس دور شوید . بهتر استبه مدت 10 روز، فقط در هنگام تعویض ظروف آبخوری و غذاخوری و نظافت به آن نزدیک شوید. در این مدت کاسکو با محیط خانۀ شما آشنا می شود و به تدریج با شما که پرستاری آن را به عهده گرفته اید، عادت می کند. همواره سعی کنید انواع سبزی ها، میوه ها، تخم آفتابگردان، نخود خیس کرده، بلال، نخودچی، استخوان ران مرغ و غیره را در اختیار کاسکو قرار دهید و توجه کنید که کاسکو به کدام غذاها بیشتر علاقه نشان می دهد و کام غذاها را کمتر می خورد و کدام را با اشتیاق بیشتر می خورد.

(2) از همان روزهای اول می توانیداسباب بازیهای مختلفی در اختیار کاسکو قرار دهید. کاسکو به طور روزانه چند ساعتی بازی کردن با اسباب بازیها می گذراند (بهتر است اسباب بازیها از جنس چوب باشد تا بتواند آن را بجود ) . کاسکو به این عمل نیاز دارد، زیرا طبق غریزه، کاسکو در زندگی جنگلی خود وقت زیادی را به جویدن ترکه های نرم و خوردن جوانه درختان می گذراند. این سرگرمی را باید در طول زندگی کاسکو برای آن فراهم کنید. در غیر این صورت، اگر کاسکو سرگرمی نداشته باشد، ممکن است به قطع کردن یا کَندن پرهای خودش مشغول شود که اگر این کار؛ یعنی «پَر کنی» برای کاسکو عادت شود، ممکن است به زودی خودش را لخت کند و منظرۀ زشتی بگیرد. اگر تَرکه تازه در اختیار ندارید، کاغذ سفیدی را لوله کنید و نوارچسبی وسط آن بزنید و آن را در اختیار کاسکو قرار دهید تا کاسکو با جویدن آن سرگرم شود. از این لوله های کاغذی می توانید به تعداد زیاد آماده کنید و همیشه چند تا در اخیتار کاسکو قرار دهید. ملاحظه خواهید کرد که کاسکو وقت زیادی را به جویدن و خردکردن آنها می گذراند. بنابراین با هر چیزی که بتوانید به طور مؤثر کاسکو را سرگرم کنید، شما می توانید از بروز عادت پر کنی در کاسکو حتی الامکان جلوگیری کنید و / یا کاسکوی عادت کرده به پرکنی را احتمالاً از پرکنی بازدارید. البته علت پرکنی ممکن بر اثر تنش های روانی ـ تنش های تغذیه ای و تنش های جنسی باشد. که این موارد در جای خود به طور مشروح توضیح داده شده اند.

 3) حدوداً در پایان هفته چهارم از بدو ورود به خانه شما، کاسکو تا حد زیادی به محیط جدید زندگی اش و خود شما آشنا شده و ترسش از شما کمتر شده و لذا در این زمان می توانید برای اولین بار اقدام به حمام دادن کاسکو کنید.

 4) از همان روزهای اول، روزانه چند نوبت در یک متری جلوی قفس کاسکو بنشینید تا ترسش زودتر از شما بریزد. در این اوقات شما می توانید سوت های قشنگ و ملایم برای کاسکو بکشید و نامی را که به کاسکو می دهید، مرتب تکرار کنید. توجه داشته باشید که هرچه بیشتر شما برای کاسکو سوت بزنید، کاسکو به دلیل مشابه بودن تن صدای سوت ها با صدای طبیعی خودش، آنها را زودتر یاد می گیرد، ام عیب یاددادن سوت زدن به کاسکو ای است که کاسکو در آینده بیشتر میل دارد سوت بکشد تا حرف بزند. بنابراین یاددان سوت کشیدن در حد افراط به کاسکو توصیه نمی شود. هر وقت کاسکو شروع به قار کشیدن کند، شما باید از جلویش بلند شوید و تنهایش بگذارید یا دورتر بنشینید. بهترین جا برای نشستن روبه روی کاسکوی وحشی، جایی است که کاسکو قار نکشد. وقتی شما به کاسکوی وحشی نزدیک می شوید، دقیقاً ملاحظه می کنید که وقتی به فاصله خاصی برسید، کاسکو شروع به قارکشیدن می کند. حال اگر شما قصد تعویض محتوای آبخوری و غذاخوری یا نظافت سینی زیر قفس را داشته باشید، چاره ای ندارید جز آن که به قفس نزدیک شوید و ضمن آن که قارهای کاسکو را تحمل می کنید، کار خود را سریع انجام دهید و دور شوید.www.2-t.ir سایت جامع درباره طوطیها


              

بسیاری از مردم طوطی استرالیایی را به عنوان محبوبترین پرنده زینتی مورد علاقه خود انتخاب می کنند در سراسر جهان میلیونها از این طوطی های بزرگ و کوچک زیبا به عنوان پرنده خانگی نگهداری می شوند.این پرنده تقریبا به آسانی قابل نهیه است و پرورش آن از نظر همه موارد کار آسانی است.بخصوص که می توانند سخن گوی خوبی شوند با صبر و وقت و احساس که شما برایش خواهید گذاشت

 

باوجودمزایای نگهداری پرندگان زینتی در مقایسه با سایر حیوانات مخصوصا سگ و میمون این امر نیز مشکلات خاص خودرا دارد در ذیل مروری کوتاه و مفید بر مشکلات نگهداری گونه های مختلف کاکادو برای دوستان عزیز توضیح خواهم داد.

 

طوطیهای بزرگ و زیبای استرالیایی

 

طوطی های بزرگ در مقایسه با کوچکترها معمولا بسیار گران قیمت تر هستند این خانواده مثل طوطی استرالیایی کاکادو و آفرقایی کاسکو خواهان بیشتری نیز دارد یکی طوطی به طور معمول چندین دهه زندگی می کند و در خلال این مدت کاملا به صاحب خود وفادار می ماند و می تواند در تمام طول عمر انسان مونس و همدم خوبی باشد حتی بیشتراوقات به نسل بعدی هم می رسند با وجود این پیش از خرید این پرندگان مخصوصا طوطی استرالیایی که مشکلات بیشتری دارد لازم است که آشنا بشین .

 

 کاکادوو منقار این پرنده (کاکادو) بسیار قوی می باشد به گونه ای که می تواند مبلمان و اثاثیه منزل را هنگام نبود شما مثل پفک نمکی چیتوز بجووود چه حالی میکنه دوستان بذارید بجوه بابا حالشو ببره .اما وقتی که این پرنده اهلی نشده است برای گرفتن آن مراقب باشید و قفسش ببرید طرفش که خودش برود در قفس خود چون اگر با دست بگبریش چند تا گاز خوشگل می گیره از شما که تا چندین روز جاش می مونه هااااااااااا نگی نگفیاااااا ما گفتیماااااااااااا

 

واما اگر چه پرنده های خوب و سخن گوی خوبی هستند اما صدای جیغ نا هنجار آنها تا 7 تا خانه درو دیوار می لرزونه می گنه امتحان کن عزیزم که برای آپارتمان نشین ها دچارمشکل می شود کاکادو پرنده ای است که حتی اگر از بدر تولد با شما بزرگ شده باشد با در هنگام تنهایی یا عصبانیت جیغ که نمی زنه بمب سوتی می ترکونه اما کاسکو اینقد لوس و نونر نیست.سایت طوطی www.2-t.ir



ارسال در تاریخ جمعه 28 خرداد 1389 توسط مصطفی قنواتی
قالب وبلاگ